Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Karpervissen in Frankrijk: Team Weij op Lac de Villedon van 2 t/m 9 augustus 2013 - Deel 1

De grote dag was aangebroken. Het was vrijdag 2 augustus, de dag dat ik met Patrick (mijn broer) en Rosa (mijn vriendin) naar het mooie meer Lac de Villedon ging. Het magische moment begon allemaal toen alle spullen in de aanhanger waren geladen. Het was 20:30 we stapten in de auto en daar gingen we op weg naar Hazeldonk om te verzamelen. We gingen met de karperjeugdweek van The Carp Specialist mee. We waren om 22:15 op Hazeldonk en de andere jeugdvissers waren ook al gearriveerd. We moesten gelukkig niet lang wachten wat de bus en de bestelbus waren vlak na ons op de plaats van bestemming. Het grote werk kon beginnen. Het zeil ging van de kar en het net werd verwijderd. Daar lagen ze dan alle visspullen. Het uitladen kon beginnen. Na een korte instructie wisten we wat we moesten doen we waar we de spullen moesten neer zetten. De karpertassen en de emmers moesten in de bus zelf en de foudralen en de stoelen/stretchers moesten het bestelbusje in. Alles is neergezet en voor de begeleiders kon het puzzelen beginnen.
Daar ligt het dan. Een aantal spullen van de deelnemers. Nu kan het passen en meten echt beginnen voor de begeleiding. We leerden sommige medevissers alvast kennen. Na 2 uur waren dan eindelijk alle spullen ingeladen. We namen nog even afscheid van onze ouders en de busreis kon dan echt beginnen. Helaas hadden we niet echt hele leuke buschauffeurs. Maar dat kwam ook mede omdat het zwarte zaterdag was. Maar dat mocht de pret niet bedrukken. Want he we zitten in de bus naar Lac de Villedon. Iedereen zat vol adrenaline en spanning. Want ja, zo 'n week vissen is niet niks natuurlijk. De heenreis verliep eigenlijk vrijwel vlekkeloos. We hebben ongeveer een half uurtje in de file gestaan in de buurt van Parijs, maar helaas konden we daar niks aan doen. Maar een ding kan ik jullie vertellen. Slapen in een touringcar is dus echt geen feest. We waren met 35 vissers en nog 2 begeleiders. Dus de bus zat goed vol. Rosa lag naast mij en heeft volgens mij wel goed geslapen. Ze lag met haar rug tegen mij aan en een arm van mij over haar heen dus ze heeft nog een soort van kunnen liggen. Maar het is gewoon kut om in zo een bus te moeten slapen. Helaas hadden de buschauffeurs haast en hebben we maar 2 stops gemaakt van ongeveer 2 keer 10 minuten dus konden net aan even roken en plassen en we moesten weer verder. En ja als je je verveelt in de nacht ja dan ga je maar proberen te slapen hoe kut het ook was, dat was de enige manier om de tijd sneller te laten gaan.
12 uur later kwamen we dan eindelijk aan in Bellac een dorpje vlak bij het meer. Dus dat betekent dat we er bijna waren dus was de moeite niet om nog te gaan slapen. De spanning steeg in de bus en de vissers werden zenuwachtig! Er was nog maar een ding wat we wilde en dat was vissen! En zo snel mogelijk ook want ja daar komen we toch uiteindelijk voor. Het was zaterdag 3 augustus en daar waren we dan. We zijn aangekomen op het complex van Lac de Villedon. Helaas kwamen we er achter dat het kleine vrachtwagentje met de meeste spullen 2 uur vertraging op had gelopen. Dus we begonnen vast met het uitladen van de bus en het uitzoeken kon beginnen. Alle spullen waren bij elkaar gezocht echt een mooi gezicht: 16 hoopjes met spullen. Nu konden we even rustig een sigaretje roken. We kwamen er achter dat we nog best wel een stukje moesten lopen met onze spullen dus dat hebben we als eerst gedaan. Er waren ook nog 3 andere jongeren: 2 meiden en een gozer. Dus Rosa zei: 'Heey, er zijn wel meisjes'. Eigenlijk was het vrij makkelijk, we waren onze spullen aan het verlopen en hadden eigenlijk al meteen kennis gemaakt met deze 3 jongeren. Het meisje met de bruine haren bleek Nina te heten en was echt een aardig meisje en het blonde meisje bleek Eline te heette. De jongen heette Quirin. De jongen bleek de zoon van de eigenaar te zijn en waren 2 weken op vakantie bij hun vader. Het blonde meisje Eline was het zusje van Quirin en het bruine meisje was de vriendin van Quirin. Dus dat wisten we vrijwel direct. We waren nog bezig met onze spullen aan het verlopen en toen kwam er ineens dikke house/dance muziek uit een gebouw. Wat bleek nou de eigenaar had alvast een welkomstmuziekje aan gezet en de sweer was meteen al goed. We werden met open armen ontvangen en gingen aan de zijkant van de winkel zitten. Iedereen kreeg een heerlijk bakje koffie aangeboden en later een blikje frisdrank. Want ja, we moesten toch wachten tot Bas aankwam met het busje. We kletsten wat en kwamen wat bekenden tegen en hielpen ons alvast een beetje op weg. Toch makkelijk als je wat kennissen heb. Bas sprak wat met John 1 van de werknemers van het meer en niet veel later volgde er een toespraak van Bas. Bas vond het super dat iedereen veilig is aangekomen en gaf het woord aan John. John nam het hele reglement door en Bas mocht weer spreken. Bas deed zijn toespraak en gaf aan dat de stek verdeling als volgt liep. De meiden (Nina en Eline) liepen langs de koppels met een doos met daar in allemaal papiertjes met daar op hoeveelste keus je had. Aangezien Rosa het meisje was en we toch rekening met haar moesten houden hadden we besproken dat we een beetje voor in het water wilde zitten. We lieten Rosa het lootje pakken en we hadden de 9de keus dus niet heel slecht. We hadden besproken dat we of voor stek 4 gingen of voor stek 6 we lieten Rosa kiezen, want je kent het wel vrouwen brengen geluk in de visserij. Bas en John liepen langs met de dieptekaart. Uiteindelijk waren wij aan de beurt. Helaas was er een enkel probleempje stek 6 en stek 4 waren allebei nog over. Dus we moesten een keus maken. Uiteindelijk hebben we gekozen voor stek 4 dit was redelijk dicht bij de voorzieningen en voor een vrouw is dat best wel prettig. Nadat iedereen zijn keus had gemaakt mochten we weer onze spullen verlopen naar de dijk waar alle bootjes lagen. In de speech werd ook gezegd dat hoe meer rust er op het water was hoe beter het voor de vangsten was dus zo min mogelijk uit varen en veel uitwerpen. Ook werd er gezegd dat de vis heel voorzichtig aast en dat het een zwaar dressuurwater was dus dat het nog best wel een hard werken was om je vis te mogen vangen. Dus dat het nog best wel lastig was om je visje te mogen landen. Eenmaal op de dijk aan gekomen met alle spullen zochten we een boot uit en werden de electromotoren en de accu’s uitgedeeld ook kreeg iedereen een onthaakmat zodat de eigenaar zeker wist dat er niks met de gevangen vis kon gebeuren. Het inladen van de boot kon beginnen. Alle zware tassen hebben we in de boot ingeladen en werden door Patrick met de boot naar onze stek gebracht. We wisten nog niet eens hoe de stek er uit zag dus was de verrassing erg groot. Alle lichten spullen liepen we naar de stek wand er werd gezegd dat het niet heel ver lopen was maar het tegendeel was bewezen. Rosa en Niels liepen de lichte spullen naar de stek toe en moesten zeker wel 3 keer lopen. Tijdens de laatste keer lopen hadden we allebei nog een hand vrij en zagen bij een hekje nog een aantal spullen liggen en namen ook deze spullen mee en gaven deze aan de buren. Dus hebben meteen even kennis gemaakt. Marc en Erwin aardige gasten, alleen moeilijk te verstaan. Alle spullen waren op de stek gearriveerd en het kamp kon opgezet worden. Ondertussen was het al 15:00 voordat we met alle spullen op de stek aankwamen en om 16:30 moesten we alweer verzamelen om te gaan eten. Het kamp was klaar! De rodpod’s stonden en de hengels werden vast beaast. Het was 16:00 en we liepen alweer terug om te gaan eten. Helaas was het eten te laat en aten pas om 17:30, maar dit mocht de pret niet bedrukken. We gingen bij de buren zitten en leerden hun langzamerhand beter kennen we dronken gezamenlijk een biertje en kregen ons eten. We aten heerlijke macaroni. We gaven dus eigenlijk al meteen complimenten aan de kok. Dus dat belooft wat voor de rest van de week! Na het avond eten liepen we met de buren mee richting de stek en het uitwerpen kon beginnen. Hengel 1 lag wat een heerlijk gevoel geeft dat toch dat je eerste hengel te water gaat in dit prachtige Franse meer. Na de eerste hengel volg ook de 2de en de 3de hengel alle hengels lagen! Wat een kick geeft dat. Nu kunnen we gaan relaxen het was lekker weer dus konden heerlijk genieten van de zon. De lijnen lagen erg slap en hoefden niet lang te wachten of de eerste run volgde al. In de instructies werd gezegd dat je je hengel soms al bij 1 piepje kon aanslaan maar. Het tegendeel was later bewezen. Niels kreeg op zijn middelste hengel een aantal piepjes. Zonder er bij na te denken sloeg Niels aan en sloeg helaas mis. De eerste run was een feit! Het was geen volle run, maar een soort brasem run. Niet gek veel later kreeg ook Patrick een run en ook deze werd misgeslagen. Nu kon het malen beginnen 2 hengels in korte tijd mis geslagen... wat doen we mis. Helaas konden we hier nog niet opkomen de rigs waren perfect dus daar kon het niet aan liggen. Maar wat was het dan. De vraagtekens schoten door ons hoofd we overlegden wat en weer een run! Helaas sloeg Niels ook deze mis. Maar wat is er nou aan de hand hoe kan dit gebeuren we begonnen steeds meer aan onze kunnen te twijfelen. We wisten het niet en konden er ook niet op komen we hadden beiden een andere onderlijn geknoopt en deze getest. We genoten nog even van de mooie zonsondergang zoals je hier op de foto kunt zien.
De duister viel over het water en we waren best kapot van zo'n lange busreis. Het werd tijd om te gaan slapen en misschien pakken we in de nacht nog een visje.
Het was zondagochend 4 augustus we hoorde in de verte een motorboot aan komen varen dus dat betekende dat het ontbijt er aan kwam. De begeleiders vaarden in het midden van het water met hun motorboot om alle deelnemers te voorzien van ontbijt. iedere stek had een boot met een elektromotor ter beschikking gekregen dus moesten we elke ochend naar het midden van het water om ons ontbijt op te halen. Het ontbijt was een krat met in de krat 3 hele stokbrooden en 2 zakjes snoep en zakje met allemaal kleine kuipjes voor op brood zoals jam, pasta en pindakaas. daarbij kregen we 2 flessen water en een fles cola en... we kregen een fles limonade siroop. Deze dag was erg warm dus was het erg belangrijk dat we wel goed blijven drinken natuurlijk. Maar je de hele dag water drinken word je ook niet geheel vrolijk van dus hadden we opgeven moment maar een fles water gevult met limonade. Niels kon al een aantal begeleiders en dat heeft zo zijn voordeel. Een van de begeleiders had een grote koelbox mee op gas. En omdat wij met Rosa weg waren kregen wij dus deze koelbox te leen. Dit was echt super. Dat betekende koud bier! Daar waren we natuurlijk wel erg blij mee! De nacht zelf hadden we geen enkele aanbeet gezien en bleef het angstaanjagend stil. Maar dat moes de pret niet bedrukken. De dag zelf het weer was geweldig we hebben de hele dag volle zon gehad en het was dus erg lekker genieten. Rosa had 's middags haar bikini al aan en heb uit eindelijk voor haar, haar stretcher buiten gezet. Nu kom mevrouwtje heerlijk genieten van het zonnetje en dat deed ze dan ook zeker. Want ja als je niet vist, dan wil je gewoon lekker zonnen. Het was alweer 2 uur 's middags en op geven moment kwamen de medewerkers van het water langs om te controleren hoe je viste. Dit was een beetje een controlerondje om te kijken of je je wel echt aan de regels hield. Damien was ook mee een erg goede Franse visser. Hij bekeek mijn onderlijnen en gaf me enige tips hoe ik ze beter kon maken. Bijvoorbeeld mijn hair was veel te lang. Ik had ongeveer 1 cm tussen mijn boilie en de haakpunt zoals je normaal in Nederland ook vist. Damien zij dat ik daar ongeveer 2-3mm van moest maken puur om het feit dat de vis al heel erg voorzichtig aast. We hebben eigenlijk een hele simpele oplossing gevonden. Eerst visten we met een snowman dus vrij groot aas, maar de meeste vissen werden gevangen op klein aas. Wat hebben we nou gedaan we hebben de hair zo kort mogelijk geknoopt met alleen een single boilie. De onderlijnen hebben we zo aangepast dat er bijna geen plastic meer op zat dus alle overbodige poespas er af gehaald. Nu kregen we eigenlijk een hele simpele onderlijn. Alle onderlijnen wat we dus van te voren hadden geknoopt hadden we dus eigenlijk niks aan hier in Frankrijk. Nu hadden we nog een enkel probleem. Alle onderlijnen zijn wel aangepast maar... nu hadden we dus nog geen vis. We hebben de eerst dag met de nieuwe onderlijnen gewoon ingegooit en met de gedachte we zien het wel. Helaas was het erg warm weer en hadden we dus al weinig verwachtingen. Uit ervaring in Nederland hadden we al dat als de zon schijnt de vis gewoon eerder ligt te zonnen aan de oppervlakte dan dat de vis echt zal gaan azen op de bodem. Deze dag visten we met erg slappe lijnen en kregen vaak vaage oplopers en veel lose piepjes. Uit wanhopigheid sloegen we de vage oplopers wel aan maar elke keer zonder succes. De wanhopigheid sloeg toe dus begonnen we weer onderlijnen te knopen zoals je op de foto kunt zien.
Maar zoals iedereen weet kan je ook te veel veranderen waardoor je het voor je zelf verkloot. Uiteindelijk hebben we er ons bij neergelegt waarom we nog geen vis hebben gevangen en hebben gewoon lekker genoten van het weer. Ook hebben we deze dagen dat de vangsten slecht waren veel kennis kunnen maken met de buren. Gingen om en om even langs even lekker een biertje doen en soms kwamen ze ook naar ons. De vangsten voor hun waren ook nog helemaal niks dus je moest je zelf toch zien te vermaken. Het was 16:00 dus begonnen alvast rustig met spullen op te ruimen. Ook zochten we meteen de douchespullen op aangezien de vangsten toch nog niet boeiend waren konden we mooi even lekker douchen. Want het maakt toch niet uit of je een half uur langer weg blijven, de vis zit er toch niet. Het was 16:15 en de buren liepen onze kant op wij waren klaar en draaiden ook onze hengels binnen. We liepen nu gezamenlijk naar de voorzieningen om lekker gezellig met ze allen te kunnen eten. Eenmaal aangekomen bij de voorzieningen bestelden we lekker een biertje en genoten nog even van het weer. Er stonden hamburgers op het menu. De bekende Villedon-burger. Deze hamburger was eigenlijk te groot om in een keer op te eten dus aten het eerste stuk brood met een half stuk vlees en daarna pas de rest. Na het eten dronken we nog even gezamenlijk een lekker koud biertje. En gingen douchen. Rosa had natuurlijk weer mazzel want zij mocht bij de begeleiders douchen aangezien de douches van de vissers niet echt geheel fris waren. Na dat we weer even lekker zijn opgefrist konden we weer terug naar de stek. De hengels werden weer uitgegooit en alles lag alweer in positie. zoals je op de foto's kan zien.
Het wachten was weer begonnen. De tijd ging voorbij en de zon ging langzaam onder. Het bier smaakte erg goed en er stond vrijwel geen wind deze dag, dus hadden we een heerlijk zwoele avond. We genoten nog even heerlijk van het lekkere weer. Het werd donker en de citronella kaarsjes kwamen tevoorschijn. Aangezien het voorste stuk van het water nog geen vis heeft gevangen begonnen we een beetje te kloten met de hoofdlampjes en een beetje te seinen. Ach je moet wat als je je verveelt. Het was erg gezellig met z'n drieen en de tijd ging voorbij. Het was 01:00 en we besloten maar lekker te gaan slapen. We spraken af om de volgende ochend de wekker op 05:00 te zetten om zo 's ochtends vroeg het water mooi te kunnen observeren. En als we veel leven zagen konden we hier mischien op inspelen. De nacht van zondag op maandag verliep vlekkenloos we hebben helaas heerlijk geslapen en geen aanbeten gezien jammer genoeg. Het was maandag 5 augustus. Helaas zoals je op de foto's kan zien staan ze er nog net zo bij zoals ze er gister ook al bij stonden.
Zoals je op de foto's kan zien was het erg vroeg in de ochend en kwam het zonnetje net door. Je kunt de mist nog zien wat van het weiland het water op komt. Dat leverde natuurlijk deze mooie plaatjes van onze hengels op. De mist trok langzaam weg en de zon kwam steeds hoger. In de vroege ochend hebben we weinig leven kunnen ontdekken op onze stek. In de verte hoorden we alweer de motorboot aankomen dus het was weer ontbijt tijd. Het was Patrick zijn beurt om het te halen. We hebben heerlijk met zijn drieen ontbeten.Terwijl we aan het ontbijten waren zagen we een mooie vis achter onze marker springen dus dat betekent: er is leven! En dan te bedenken dat je daar maar 5 meter vandaan lag. Dus de hoop kwam in een klap terug: we hebben vis gezien. Dus zaten eigenlijk al vol spanning achter onze hengels om de eerste mooie vis binnen te mogen halen. Helaas duurde dit erg lang en deden we weer gewoon ons ding. Niet veel later sprong er weer een vis alleen nu bij de rechter marker bij Patrick zijn hengels. De hoop kwam meteen terug deze dag moest de dag worden dat de vis op de mat zou komen. Eigenlijk moesten de boilies ververst worden, maar dat durfte we niet aan aangezien de vis rond onze makers sprongen, waren we bang dat als we dan nu opnieuw zouden ingooien dat de vis er van schrok en er meteen vandoor zou gaan. Dus de beslissing was gauw genomen, we lieten de hengels liggen. Ondertussen was het alweer 12:00 en hebben we nog steeds geen enkel teken van leven op onze piepers gezien. Wat deden we verkeerd? De vis zit er wel, maar we vangen ze niet... we doen iets verkeerd maar wat? De vraagtekens werden groter. De eerste dag zagen we niks en wel beet. En nu zien we leven op de stek maar niks vangen . Er klopt hier iets niet maar wat dat precies was wisten we niet. Helaas bleven we dus met vraagtekens zitten. Het was rond 15:00 en de buurman Tom kwam langs. Helaas hadden hun ook nog geen aanbeten en leven gezien. Dus kwam even gezellig een koud biertje halen. Terwijl hij er was sprongen er ook al een aantal vissen rond onze markers en hij vond het ook al erg gek dat we nog steeds geen aanbeten hebben gezien terwijl er wel gewoon volop vis zit. Maar wat nu. Bij Tom kwamen er ook vraagtekens. Lag het aan ons? Deden we wat fout? Wat het aas te groot? We wisten het gewoon echt niet. Het weer was deze dag wel al wat minder zonnig het was een beetje wisselvallig dan zon toen weer wolken. Dus mischien kwam het door het weer? Maar ook dat konden we helaas niet bevestigen. De vraagtekens werden steeds groter. Het denken kon beginnen er kwamen een hele hoop theorieen op tafel, maar de helft konden we niks mee. We besloten om het er maar tijdens het eten met anders over te hebben en kijken wat hun er van vonden. Het was uiteindelijk 16:00. Langzaam begonnen we met het opruimen en de hengels in te draaien. Het was 16:20 en de buuren kwamen weer aanlopen en we liepen weer gezellig met zijn allen naar voren om lekker te gaan eten. Eenmaal bij de voorzieningen aangekomen dronken we weer gezellig met zijn allen een biertje en hebben we het er met de andere buren over gehad van stek 3. Deze jongens Marc en Erwin kwamen op het punt PVA zakjes. Ze hadden van Damien gehoort dat als je vis ziet springen je er meteen met een PVA-zakje achter aan moest gooien en dat je dan binnen een uur ongeveer al een aanbeet kon verwachten. Helaas wisten we dit dus te laat. Als we dit nou eerder wisten konden we dus vandaag lekker vis vangen. Maar het gaf niet want we hebben nog een hoop dagen te gaan.Voor het eten kwam de begeleider Bas met een soort toespraak. Hij zei hierin dat Damien na het eten een workshop zou geven over hoe je met een PVA-zakje te werk moes gaan en hoe je het beste deze klaar kon maken. Een ding was best belangrijk en dat was dat je geen grove dingen onderin moes doen want dit kon achter je haak blijven hangen.Ook zei Damien dat je aan de bovenkant een aantal gaatjes moest prikken. Dit was voordat je PVA-zakje ondersteboven kwam, waardoor je haakaas altijd boven op je bergje voer kwam te liggen. Waardoor de kans dus groter was dat je sneller vis ving. Ook zij Damien dat je de hoekjes goed naar binnen moest vouwen hierdoor kon je je PVA-zakje makkelijker werpen en was deze beter gestroomlijnt. Het aller belangrijkste was de plons wat er vanaf zou komen. Deze plons zou de nieuwsgierigheid van de vis aantrekken. Helaas hadden we dit eerder moeten weten want dan hadden we overdag wel gewoon vis kunnen vangen. Maar we gingen het proberen. Bij het winkeltje kochten we 2 pakjes PVA-zakjes dus dat moes tijdelijk wel even genoeg zijn. De workshop was afgelopen en we gingen dus vol goede moed weer terug naar de stek. Meteen probeerden we de PVA-zakjes uit ook al sprong er geen vis nu konden we toch de stickie's bij voeren.
De hengels het lood en de montage waren nu tenslotte toch droog. Aller eerst draai je het PVA-zakje binnenstebuiten. Hier prik je de haak in vast en draai je het zakje weer goed. Op je haak aas gooi je een klein schepje met stickies wat we door de crusher gooiden. Nu deden we ons lood er in en nog een schepje van de stickies. Dit drukten we goed aan en vulde we aan met boilie krum en halve boilies en 4 hele. Vervolgens drukte we dit ook erg goed aan en spoten we wat flavour in het zakje. Helaas ging dit niet altijd even goed. Niels heeft bijvoorbeeld een paar keer gehad dat hij er half naast spoot en dus het pva wou aanlikken maar er dus allemaal garlic Robin red spul in zijn mond kwam. Volgens hem is dit niet echt een feest. En nu is dus de bovenkant van je pva zakje nat van de olie. Waardoor je je pva zakje niet goed nat kon maken dus niet mooi om je tube heen smolt. Waardoor je dus echt een partij loopt te kloten. Maar na een aantal keer kloten weet je er opgeven momend wel handig in. En ging het dus steeds beter. Maar het belangrijkste is is dat het gelukt is! Alle 3 de hengels werden op deze manier klaar gemaakt en ingegooid. Waardoor je dus nu al 3 keer heb kunnen oefenen. Er ligt nu natuurlijk een klein hoopje aas bij je haakaas. Dus schoten we met de katapult nog 3 netjes met boilies bij zodat het er ook een beetje verspreid om heen ligt. Ondertussen was het alweer bijna donker dus hebben we nu alles weer perfect voor de nacht klaar gemaakt. De zon ging onder en de citronella kaarsjes gingen wear aan. Deze avond was prachtig de buurman maakte ineens uit het niets een dieren geluid. Waardoor wij daar op in speelden. Waarom de overburen ook weer op in speelde. Dus uit eindelijk hadden we een hele dierentuin over het water bij onze kant. Echt geweldig dit! Ach, de vis zat er toch niet dus waarom niet haha... Het was ondertussen alweer 23:00 dus tijd om ons bedje in te gaan. Midden in de nacht schrok ik wakker van de regen op mijn tent. Regen, regen dat is een goed teken! Het water koelt af en de vis begint naar het diepere gedeelte te trekken waar wij zaten. Niet veel later werd ik gebeld door de buurman die in het midden in de nacht een dubbelrun hadden. Dus de eerst vissen zijn een feit! Dat was een prachtig teken. Het is nu dinsdag 6 augustus. 's Ochtends was er een beetje motregen dus niet heel erg. We waren toch vroeg wakker dus konden meteen mooi observeren. Helaas was het ook deze ochend niet heel veel boeiends om te observeren. De regen werd in de loop van de ochend wel steeds heftiger. De buren vingen deze dag wel een aantal vissen. En de buren van hun ook dus je kon wel merken dat door het weer de vis van het ondiepe richting het diepe trok. In de verte hoorde we alweer de motorboot dat betekende dat het weer tijd was om te ontbijten. Het is nu 10:30 en aten met z'n drietjes lekker het ontbijt onder de paraplu. We bleven observeren maar helaas. Door de regen konden we weinig zien op het water. De regen werd steeds heftiger en heftiger op geven momend ging het echt heel hard dus zaten we een beetje te ouwehoeren in de tent van Niels. Het was nu 12:05 we hoorde in de verte al wat gerommel maar hoopte dat het weg bleef. Helaas hoorde we dat het steeds dichterbij kwam en aangezien we in een dal zaten bleef de bui dus lekker hangen. De begeleiders kwamen even een bakje koffie brengen. Patrick zat nog op een hekje onder een boom waar het dus droog was. En de begeleiders hadden een regenpak aan en kwamen bij de hengels staan. Niet heel veel later kwam er uit het niks een belachelijk harde klap! Ik hoorde de stroom tikken. Het leek wel alsof de bliksem in mijn piepers geslagen was! Dit was niet normaal, de begeleiding dook weg en ging onder de plu zitten. Patrick kreeg een schok in zijn kuit van het hekje. Dit was niet normaal de bliksem was op onze stek in geslagen. Ik heb nog nooit een inslag zo dicht bij mee gemaakt gelukkig waren de begeleiders er ook bij. De schrik zat er goed in. Ik ging de tent in en daar zat Rosa helemaal overstuur. Ze huilde van de schrik en had ineens heel erge heimwee. Het enige wat ik kon doen was haar natuurlijk troosten en dat deed ik dan ook. Een ding is zeker, de schrik zit er echt goed in. Maar echt wauw... dit heb ik nog nooit mee gemaakt. En dat uit het niets. Niet te geloven. Even later hoorde we nog een harde klap en zagen de begeleiders aan de overkant terug rennen richting de voorzieningen. Wat bleek nou de bliksem was ook bij hun in geslagen. Wat belachelijk zonder aankondiging niks 2 keer ingeslagen op nog geen vierkante kilometer. De buren Tom en Maarten hadden op dat moment een vis die ze aan het filmen waren. Op het filmpje staat dus ook dat de bliksem insloeg op onze stek. Dat filmpje was echt niet normaal. Het is echt lastig te beschrijven hoe hard het was maar wauw. Ik vroeg aan Rosa of ze het nog uit hield, maar het enige wat Rosa wilde was naar huis. Uiteindelijk heb ik aan haar voorgesteld om een nachje in het gebouw te slapen waar de begeleiders ook slapen. Dit vond ze gelukkig wel een goed idee aangezien er aankomende nacht ook weer veel noodweer zou komen. Maar nog geen uur later was het gestopt met regen en brak de zon alweer door. Zoals je hier op de foto kunt zien. De damp kwam meteen van me tent af de tent was ook zo droog en dat alles terwijl we maar heel even zon hadden.
De zon was weer weg en het was weer bewolkt. Het begon weer een beetje te regenen, maar dat was niet heel erg zolang het onweer maar weg bleef want de schrik zat er echt goed in. De hele dag heb ik verder in mijn tent gezeten en op mijn stretcher gelegen een puzzelboekje zitten maken saampjes met Rosa. Ik was zelfs zover dat ik tijdens de onweer niet eens me hengel zou pakken. Ook al hadden we al 4 dagen niks en als die zou gaan dan was ik al zo ver dat ik hem gewoon had laten gaan. Zo erg was ik geschrokken. Het was ondertussen alweer een beetje opgeklaard en het was alleen nog maar bewolkt. De buren bleven gewoon goed door vangen. Deze dag hadden de buren 8 vissen. Dus dat beloofde heel wat. Helaas bleven onze hengels stil met uitzondering van de regen dan. Het was alweer tijd om te gaan eten de hengels werden ingedraait en we liepen weer met de buren richting de voorzieningen. Eenmaal aangekomen bij het restaurantje hoorde we dus dat we binnen gingen eten. Iedereen had het over de inslag. Want de klap was zo hard dat het hele meer het gewoon luid en duidelijk kon horen. Uiteindelijk kwam Bas met een toespraak. Bas waarschuwde iedereen voor noodwier vannacht en zij dat iedereen even goed moest kijken of zijn tent goed vast zat want het kon nog best erg spoken langs zo een meer. En dat iedereen er op moest letten dat als het weer erg heftig werd. Dat je dan als je een aanbeet krijgt dat je die dan gewoon moet laten gaan want je veiligheid gaat voor. Rosa heeft uit eindelijk besloten dat ze toch bij de begeleiders in het huisje slaapt. Dat leek haar beter en mij ook. Dit vroegen we aan de begeleiders en dat was geen probleem gelukkig. Deze avond aten we heerlijke lasagna. Tijdens het eten kwam er weer een hele heftige bui aan. De lucht werd weer grouw en grijs. En we waren gelukkig net klaar met eten. De begeleiding stuurde ons snel weg want we moesten nu snel onze hengels gaan doen voordat het weer los ging. Patrick ging alvast naar de tent en ik ging nog even een grote boodschap doen. Rosa bleef nog even bij de begeleiders en toen ik terug kwam was er weer een harde klap. Dus Rosa schoot weer in tranen en de begeleiders zagen dit. En wisten al meteen dat ze Rosa niet meer met me mee moesten sturen naar de tent. Maar Rosa wilde perse mee want ze moest nog spullen pakken. Het was gelukkig maar heel even de bui en het klaarde alweer op. We konden dus veilig door de weilanden lopen om bij onze stek aan te komen. We spraken af dat Rosa met mij mee liep, haar spullen pakte en dat een begeleider haar dan weer oppikte voor de terug weg zodat ze dus niet alleen moest lopen. Ik nam afscheid van Rosa en Rosa ging met Jasper de begeleider mee. En ik bleef alleen met Patrick achter. Patrick en ik haden uit eindelijk besloten om onze lijnen uit te gaan varen aangezien we nu toch ook geen vis hadden. Hadden we toch niks te verliezen en konden we de stek dus ook niet verstoren. Het weer was opgeklaard en de lijnen werden uitgevaren. Nu konden we weer even relaxen. De zon ging onder en de nacht viel in. Uit eindelijk was de avond heel rustig verlopen. Zonder regen en zonder omweer. Helaas werd dit tegen de nacht verstoord en begon het uit het niets keihard te regenen en te omweeren. Mijn schrik van die middag zat er nog best goed in en was stiekem wel een beetje bang. Gelukkig wist ik een ding zeker en dat was dat Rosa veilig was. Uiteindelijk wist ik toch in slaap te vallen. Om 04:30 stond Patrick aan mijn tent en maakte me wakker met de magische woorden: Niels kom eruit, ik heb vis!. Dus toch de omslag van het weer was super en de vissen begonnen te bijten. De vis zat er! Na een hele mooie dril van zeker een minuut of 20 moch ik tot mijn knieen te water om het net onder deze eerste Villedon vis te schuiven. Niels schepte de vis en keek met zijn hoofdlampje in het net. Het was even stil en Niels feliciteerde Patrick met zijn nieuwe PR. Patrick geloofde dit niet maar het was op het eerst opzichte toch echt zo. Maar laten we de vis eerst maar even op de mat gaan leggen en kijken of Niels gelijk heeft. Niels legde de vis netjes op de mat en Patrick kwam kijken. Patrick geloofde zijn ogen niet. Daar lag die dan een dikke spiegel karper op onze onthaakmat. Niels ritste de ene kant van de onthaakmat dicht en Patrick onthaakte de vis. De vis was onthaakt en Patrick ritste de anders kant dicht. Nu brak het magische momend aan. Er ging natuurlijk al van alles door ons hoofd de schattingen kwamen al boven. Het werd maar is tijd om deze mooie vis te gaan wegen. Niels liet Patrick de vis optillen en Niels las de weegschaal af. De schaal bleef haken op 22.5 schone kilo's. De eerste vis en meteen een dikke 40'er voor Patrick. Niels feliciteerde hem nogmaals en de eerste foto's werden geschoten. Niels belde meteen de buurman op dat de eerst vis een feit was en wat voor een vis. Tom kwam midden in de nacht meteen onze kant op om een paar mooie foto's te komen maken. Hier onder zie je de foto's van de eerste 45 pond spiegelkarper.
Voor de zekerheid heb ik hier nog een foto'tje.
Zoals je op de foto's kunt zien gewoon een super mooie vis. En dat te bedenken dat we eerst 3 nachten hebben geblankt. Het is best grappig want in het begin zeiden we tegen de buurmannen: zal je net zien dan hebben we de eerste vis meteen een grote vis. En dat is dus gebleken. Toms eerste vis was 46 pond en onze vis was 45 pond dus meteen allebij als eerste vis een dikke bak! Na een grote fotosessie hebben we de vis weer netjes los gelaten. Het was nu dus woensdag 7 augustus. En de dag was nog lang, maar de eerste vis was al een feit. SUPER Patrick! Gefeliciteerd. De volgende is voor mij. Patrick gooide zijn hengel weer netjes in en Niels rookte nog een peukie en ging daarna ook slapen.Het was ondertussen 05:00 en we kropen weer in onze slaapzak. We sloten onze oogjes en niet gek veel later kregen we een run. Het was 05:05 We lagen dus net lekker in ons bed en moesten er meteen weer uit. De rechter pieper van Niels begon te schreeuwen. Dat betekend VIS. Niels rende de tent uit en sloeg aan. Gelukkig deze was wel gehaakt. We waren nu ondertussen al een kleine 15 minuten aan het drillen. De vis schoot naar links over de andere lijnen heen gelukkig gaf dit niet al te veel problemen. Het was donker dus we konden niet goed zien waar de vis nu zat. Patrick stond al klaar met het schetnet. Tot we op een geven moment Niels zijn linker pieper begon te gieren! Eerst dachten we dat het mijn vis was die door de lijn heen ging. Maar het werd een volle fluiter dus dit kon Niels zijn vis niet zijn. Patrick twijfelde geen momend en sloeg ook deze hengel aan. Ook deze was raak geslagen. Dat betekende dus dat we een dubelrun hadden! Aangezien Rosa niet in de tent sliep hadden we nu dus een klein probleempje. Niels twijfelde geen moment en belde de buurman Tom en melde de buurman dat ze een dubbelrun hadden. Tom aarzelde geen momend en kwam midden in de nacht onze kant op rennen met hun onthaakmat en weegzak en natuurlijk hun camera. Tom kwam net op tijd want Niels zijn vis was schepklaar. Tom schepte Niels zijn vis en lieten deze vis nog heel even in het schepnet. Patrick zijn vis was ook zover dus ook deze werd netjes geschept. De vissen werden voorzichtig op de mat gelegd en kwamer er dus achter wat voor vissen we nu hadden. De vis van Patrick was groter dan de vis van Niels. Nu konden we de vissen gaan wegen we begonnen bij de vis van Niels. Bij de vis van Niels bleef de klok hangen op 10kilo. Een zeer mooie vis van 20 pondjes. Nu konden we de vis van Patrick ook gaan wegen. Deze vis woog wat meer en de weegklok bleef hangen op 16,5 kilo. Dat betekende dus dat de vis van patrick 33 pondjes was. Alweer een zeer mooie vis voor Patrick. Stiekem was Niels dus wel een beetje jaloers want Patrick had nu dus 2 zware vissen en Niels moes het met een vis van 20 pond doen. Gelukkig maakte het Niels niet uit, want een 20 pond vis was ook super om mee te beginnen. Dat betekende dus dat we nu al 3 vissen in een half uur tijd hebben weten te landen. Er werden nog een aantal mooie plaatjes geschoten. Hier onder vind je de mooie foto van de 2 schitterende vissen.
Zoals je ook op de foto kan zien hebben we hier dus onze sponsor truien aan. Tom bedankten we hartelijk voor zijn snelle hulp. Want zonder Tom was dit niet gelukt natuurlijk. De 2 hengels werde weer netjes uit gegooid en er werd weer bijgevoerd. We besloten deze dag om 's ochends niet te gaan observeren want de eerste 3 vissen zijn al binnen. En wat voor een vissen. 1 dikke 40'er en een mooie 30'er dat beloofde al heel wat natuurlijk. Het was 09:29 en we hoorde de moter boot alweer aankomen.Het was weer Niels zijn beurt om het ontbijt op te halen. Niels gaf meteen door dat we een super nacht hebben gehad en dat we dus 3 vissen wisten te landen. De begeleiding feliciteerde ons meteen met onze mooie nacht. En dat ze het toch knap vonden dat we na 3 nachten blanken toch hebben doorgezet en uiteindelijk toch nog 3 mooie vissen wisten te landen. Dit was dus nog het begin van de dag. En we hebben nog een aantal dagen te gaan. Toen Niels terug kwam op de stek met het ontbijt kwam Rosa ook weer aanlopen. Zij vertelde dat ze heerlijk had geslapen en wij vertelden haar meteen van de vissen. Rosa's eerste reactie was meteen. Nou lekker dan, ik ben er een nachje niet bij en jullie vangen meteen vis. Nadat we even lekker gezamelijk hebben ontbeten met zijn drieen. Werden de hengels weer ingedraaid en werd het aas weer ververst. Er werd besloten dat we de hengels deze keer gingen uitvaren. Nu konden we dus gemakkelijker de pellets bij voeren. Alle hengels lagen weer in positie en het wachten kon weer beginnen. Het was nog een beetje bewolkt en af en toe wat regen. Het is nu 12:00 en we besloten onze tent een klein beetje op te ruimen want het was best wel een bende zoals je op de foto hier onder kunt zien.
De ruimte was al erg beperkt dus konden we dat beter een beetje schoon houden. Zoals je op de foto ziet dat blauwe kratje. In dat kratje kregen we elke dag ons ontbijt. Terwijl we druk bezig waren werden we aangenaam verrast door Niels zijn middelste hengel. EEN RUN! Niels liet alles uit zijn handen vallen en rende naar zijn hengel. Hij pakte deze op en draaide eerst een aantal slagen voordat hij hem aansloeg. HIJ HING! Ik ging nu weer het gevecht aan tussen mens en vis. Ik won steeds meer draad en de vis kwam dichter bij. Terwijl ik deze aan het drillen was, ging Patrick zijn hengel. Weer een dubbelrun! Ons geluk kon niet meer op. Twee dubbelruns achter elkaar GEWELDIG! Rosa kwam helpen ze trok haar sokken en schoenen uit en ging te water met het schepnet. De buurman werd er bij geroepen voor een extra onthaakmat. Tom kwam weer onze kant op met zijn onthaakmat en hun weegzak. Rosa wist het schepnet onder mijn zijn vis te schuifen. Maar ik mocht wel mijn eigen vis uit het water tillen. Ik zetten mijn hengel even weg en kwam ook te water. Ik keek wat er in het schepnet lag en mijn eerst reactie was. WAUW! WAT EEN DIKKE BAK! Dit zal en moest mijn nieuwe PR worden. Ik tilde het schepnet op en dacht WAUW dit weegt wel wat. Rosa pakte mijn hengel en we liepen samen naar de onthaakmat. Ik heb de vis netjes op de onthaakmat neer gelegd en zag toen pas hoe groot de vis was. Ik heb de vis netjes onthaakt en Rosa trok het net er onderuit. Het magische moment was bijna aangebroken. Toen werden de ritsen dicht geritst en de vis werd netjes in het midden gelegd van de onthaakmat. Ik controleerde ook meteen of zijn vinnen goed lagen. Het moment was daar ik tilde de vis op en Rosa las af hoe zwaar hij was. Rosa gaf de volgende stand door: Mop, hij blijft hangen op 20 kilo! GEFELICITEERD. De tweede de vis voor mij en meteen zo een dikke bak GEWELDIG. Ik wacht nog heel even op Patrick, Tom wist ook onder deze vis het net te schuiven. Deze vis werd ook netjes op de onthaakmat gelegd en uiteraard wogen we ook deze vis. Bij deze vis bleef de weegklok hangen op 7.5 kilo dus een mooi visje van 15 pondjes. Toen kon de foto sessie beginnen. Na een aantal zeer mooie foto’s geschoten te hebben op het land moesten we te water. Patrick zijn vis was niet heel groot, maar door mijn dikke bak waren we toch verplicht te water te gaan. Meestal krijg je in het water namelijk nog mooiere foto’s. Dus dat deden we dan ook. Hieronder volgen 4 foto’s de eerste dat ik en Patrick samen aan het drillen waren. De tweede en derde vanaf het land en de vierde vanaf het water.
Nadat we de fotosessie gehad hebben konden de visjes weer netjes terug en werd alles weer klaar gemaakt voor de volgende mooie vangst. Onze dag kon echt niet meer stuk! We hadden gewoon al 5 vissen en dan te bedenken dat het pas 13:00 was. Dat beloofde natuurlijk heel wat voor de dag. De vis lag nu gewoon op onze stek! De begeleiding heeft ons een aantal dingen verteld en aan de meesten hebben we ons ook wel gehouden. Ook zei de begeleiding dat als je eenmaal vis op je stek had dat je dan meer kon voeren. Wij waren eigenwijs en deden dat niet. Het enige wat we voerden was een klein plastic koffie bekertje met daar in gecrushde boilies en wat hele boilies. Aangezien we nu toch uitvaarden konden we mooi ook wat pellets bij voeren. Ik gooide persoonlijk ongeveer 2 handen pellets te water en dat bekertje met boiliekruim meer niet. Mijn gevoel zei at dit genoeg was dus daar hield ik me dan ook bij. Alle hengels lagen weer netjes in en ik kon weer verder met mijn tent opruimen. Dus dat deed ik dan ook. Ondertussen was het alweer 14:00 en mijn middelste hengel begon alweer te schreeuwen. Dat betekende dus alweer VIS! Ik rende weer richting mijn hengel en sloeg ook deze weer mooi aan. Het begin van de dril viel een beetje tegen want de vis kwam mijn kant op zwemmen. Gelukkig kwam daar snel een eind aan en het gevecht kon beginnen. Dit was een erg mooie dril, maar aan de dril kon ik al merken dat het gewoon een lomp gewicht was wat wegzwom en niet vol gas door me slip heen beukte. Zoals de meeste kleinen vis deed. Dus ik wist vrijwel zeker dat het weer om een mooie vis ging. Maar dat konden we natuurlijk pas bevestigen als deze op de kant was. De vis was nu ongeveer een meter of 30 uit de kant en kwam er waarschijnlijk nu pas achter dat hij gevangen was. De vis schoot er weer als een gek vandoor dus de twijfels kwamen weer of het nou wel of geen grote vis was. Gelukkig wist ik elke keer weer een beetje lijn te winnen en de vis kwam beetje bij beetje dichter bij. De vis gaf zich over! Het net werd onder de vis geschoven en ook deze vis was een feit! Dit wordt een topweek zei ik tegen Patrick, dit kan niet anders. Het harde werken voor de vis werd eindelijk beloond. Patrick keek in het net een zag dat het een mooie vis was. Ik zelf wilde het nog niet weten ik zag het op de mat wel. De vis werd netjes op de onthaak mat gelegd en ik sprong een rondje van geluk. Weer een mooie vis… Laten we dus maar snel kijken wat hij echt weegt. Ik onthaakte de vis netjes en de vinnen werden gecontroleerd, Ik legde de vis netjes in het midden van de onthaakmat. En ritste de ene kant van de weegzak dicht Patrick deed de andere kant. Patrick tilde de zak op en ik mocht aflezen wat er stond. De weegklok bleef hangen op een mooi rond getal van maar liefst 15 kilo! Dat betekende dus een mooie vis van 30 pond. Zoals gewoonlijk werden er weer een aantal foto’s geschoten. En ik mocht alweer te water aangezien dit precies de grens was. De eerste foto’s werden op het land gemaakt en vervolgens ging de foto sessie in het water verder. Hier onder kunt u de foto’s vinden van deze beauty.
En de vis werd weer netjes vrijgelaten. Nu mocht ik weer actie ondernemen en de hengel mocht weer te water. Deze gooide ik uit aangezien ik niet heel veel zin had om nu nog uit te gaan varen. Deze dag was het de hele dag bewolkt en heel af en toe een regendruppel. Ik voerde wat bij en kwam net niet ver genoeg met de katapult. Dus dacht ik besloot het met de werppijp te gaan doen. En ja, daar horen natuurlijk een aantal actie foto’s bij.
Zoals je bij de eerste foto kan zien heb ik mijn broek nog aan.
Bij de 2de foto is dit niet het geval omdat ik met de werppijn niet ver genoeg kwam dus verder het water in moest en ik had verder niet veel broeken meer bij me, dus leek dit me de beste oplossing. Verder is dit een erg leuke foto geworden. Helaas na het inwerpen heb ik geen aanbeet meer gehad dus besloot ik om na het eten gewoon weer lekker uit te gaan varen. Ach, hier leer je van en zal je volgende keer niet nog zomaar een keer doen. Je bent hier tenslotte voor de vis dus dan moet je ook wel echt wat voor je vis doen. Dus helaas was dit verspeelde tijd. Het was ondertussen alweer 16:15 en de buren kwamen alweer aanlopen. De spullen werden alvast weer netjes opgeruimd en de hengels konden weer ingedraaid worden. Eigenlijk is dit best gunstig want op zo een moment kan de vis zijn gang gaan aangezien er geen draden in het water liggen. We liepen weer met de buren richting de voorzieningen om te gaan eten. Zoals gewoonlijk dronken we nog even een lekker biertje met zijn allen en het eten mocht van mij wel komen. Gelukkig niet gek veel later kwam dan inderdaad het eten. We aten rollade met een soort ovenschotel van aardappelen. Erg lekker. Na het eten kwam Bas met een mededeling en dat was dat de sponsor een soort cadeautje had en dat was een zak boilies en een zak met schuimpjes en een T-shirt. Na het eten werden we gevraagd of we met zijn allen even op de foto konden voor de sponsor. Hier onder vind je de foto terug.
Dit zijn alle jeugdvissers die deze week mee deden met de jeugdweken. Daarna hebben we nog een beetje nagebabbeld en ik en Patrick gingen eigenlijk vrij snel terug omdat we die dag best goed hebben gevangen mochten we niet nog meer tijd verliezen natuurlijk. We hadden met de buren afgesproken om een zak pellets te halen van 25kg en deze splitten we dus hadden we allebei 12.5kg pellets. Met deze pellets worden de vissen gevoerd door de eigenaar dus vertrouwelijk aas. We liepen snel richting de stek. Eenmaal op de stek aangekomen werd niet lang getwijfeld en begonnen we meteen met het uitvaren van de lijnen. De eerste hengels lagen. Nu konden we snel verder met de andere hengels we deden dit om en om als we dan eenmaal alle hengels hadden liggen konden we weer even relaxten. De begeleiders kwamen een rondje doen even gezellig bij de mensen een bakkie doen. Deze keer waren Damien en John ook mee. Ze waren eigenlijk nog maar net op onze stek en mijn linker pieper gaf een piepje. Bas maakte een geintje en zij dat het de voorntjes waren die tegen mijn draad aan zwommen. Ik zei al tegen Bas ik hoop het niet haha. Bas zij ook al dat als het een run zou worden dat het dan de eerste vis is die ze zullen zien tijdens hun rondje. Het was 20:30 en mijn middelste pieper gaf nog 2 piepjes. Ik stond al paraat om mijn hengel aan te slaan maar wachten nog heen even af. Echt nog geen 7 seconde later was er een hele aarzelende aanbeet op mijn swingers te zien. Ik twijfelde geen moment en sloeg meteen aan. Hij hing! Bas en de andere begeleiders bleven natuurlijk bij ons om te kijken wat er op de kant zou komen. Deze vis was echt een stuk sterker dan de andere drils tot nu toe. Maar ik probeerde zo rustig mogelijk te blijven en begon steeds beetje bij beetje een stukje lijn te winnen. Dit was echt een heftige dril. Bijna voor de kant schoot deze naar links gelukkig kon bas net op tijd mijn rechter hengel op Tillen dus kon hij er mooi onderdoor. Gelukkig niet al te veel problemen opgelevert. De vis schoot weer terug naar recht en gelukkig stond bas nog met me andere hengel omhoog dus kon er moeiteloos onder door. Ik kon wel merken dat dit echt een mooie vis moes zijn aangezien de dril en de robuuste kracht. Daar was hij dan vlak bij de kant. Patrick schepte de vis en de begeleiders klapte en vonden het super dat ze een vis mogen zien tijdens hun ronde. Patrick keek in het net en zegt: ‘Niels’ van harte gefeliciteerd met je nieuwe PR!’’, dus ik zeg al dat meen je niet weer een dikke vis? Ja en een stukje groter als de eerdere 40'er. Ik geloofde het niet en kwam ook te water om te kijken. Een sprong van geluk was hier op mijn reactie. Maar... niks is nog zeker. Patrick tilde het net uit het water en had er erge moeite mee. Aangezien Patrick best sterk is schrok ik daar best wel van dat hij er moeite mee had. Mijn geluk kon nu al niet meer stuk. Eenmaal netjes op de mat neergelegt kon het momend beginnen. De vis werd gewogen en er stonden 4 man te kijken naar de wijzers van de weegklok. Dat momend zal ik nooit meer vergeten. 4 man ware getuigen en lazen allemaal het volgende af. 25kilo! Toen ik dat hoorde werd het zwart er kwamen bijna tranen van geluk over mijn wangen. Dat betekend de eerste 50-ponder is een feit. Bas gaf er nog een schepje boven op en zij dat dit tot nu toe het record is in 9 jaar karperjeugdweken. En die had ik dus gevangen. Ik besefte niks weer ik zat in een roes. Alles werd zwart en het enige wat ik zag was deze beuty op de mat. Het werd tijd voor de foto’s. Ik kreeg een korte instructie over hoe ik zo een zware bak het beste kon vast houden. De adrenaline gierde door mijn donder heen op dit momend kon ik alles aan. Ik zag die beauty op de mat en wilde er foto’s van. Op een of andere gekke manier pakte ik de vis zo op alsof het niks was de eerste keer lukt het meteen. Daar stond ik dan met een glimlach van oor tot oor op de foto wat een moment. Ik zat weer in mijn roes en enige wat ik zag was deze prachtige vis. Er kwam steeds meer publiek, maar dat had ik niet door. Ik zag alleen de vis en mij op een grote wolk. Mijn droom is uitgekomen! De eigenaar van het water was er ook bij John en gooide een emmer water van Villedon over me kop heen. Het enige wat ik me kan herinneren was dat het inene heel even koud werd . Ik heb hier niks van gemerkt, ik zat zo in mijn roes. Wauw dat moment! Echt dat vergeet ik nooit meer. Ik stond ondertussen al een minuut of 5 met deze prachtige vis in mijn handen. Tot ik in de verte ergens hoorde dat het tijd was om te water te gaan met deze vis. Daar ging ik dan te water met deze prachtige bak. Ik stelde voor om eerst een paar foto’s te maken met de mat er onder voor het geval ik hem niet meer hield. Maar de adrenaline was zo groot ik pakte de vis vervolgend gewoon weer op en daar stond ik dan in het water met 25 kilo in mijn handen te poseren voor de camera. En weer was ik in deze roes toen ik de vis in mijn handen had. Het leek wel alsof mijn hele wereld weer even stil stond. Mijn hard stond stil en ik genoot. Na een aantal mooie foto’s te hebben geschoten kon de vis te water. Ik gaf deze beuty nog een dikke kus voordat ik hem netjes terug zetten en daar ging hij dan weer terug de diepte in. Wat een beest wauw. Eenmaal op de kant gekomen omhelste iedereen me en feliciteerde me. Toen pas realiseerde ik me hoeveel mensen er eigenlijk stonden. Nadat ik iedereen heb geteld kwam ik op 15 man uit. Wauw iedereen was getuige van deze vis het was geen droom het was echt werkelijkheid! Patrick omhelste me en er liepen nog net geen tranen over onze wangen van geluk wat een moment. Zelf was ik nog niet helemaal uit mijn roes en bleef ik nog lag die glimlach op me gezicht houden. Wat een plaatje ik zal jullie even wat foto’s laten zien hier onder.
Zoals je op de water foto kan zien regende het, maar heb dit helemaal niet door gehad. Wat een plaatje... deze vis zal ik voor altijd bij me dragen. Het was nu 21:00 Ik had mijn hengel nog niet eens ingegooid want we waren nog heerlijk aan het na genieten van deze mooie vis. Ineens uit het niks werden we uit deze roes getrokken en de pieper van Patrick ging te keer. Hij sloeg hem aan en hij was gehaakt! Dat betekent verdorie gewoon in een half uur tijd alweer 2 vissen. Wat een dag jongens, wat een dag. Deze dril was ook weer erg mooi gelukkig schoot deze niet naar linkt of recht, maar konden we deze gewoon mooi onze kant om wurmen. Ook deze dril was weer een dril apart. Patrick won lijn maar daarna verloor hij weer 2 keer zoveel lijn. Dit was een oer sterke vis. We schrokke natuurlijk al en dachten dit kan toch niet waar zijn. Maar eenmaal bij de kant kwamen we er achter dat deze vis zich sterker voor deed dat dat hij eigenlijk is. Na een minuut of 15 mocht ik dan eindelijk het schepnet onder deze drukte maker schuiven. Hij zat toppie! Weer een prachtige vis in het netje. Ook deze brachten we netjes naar de onthaakmat. En het wegen kon beginnen. De weegklok bleef hangen op 14 kilo! Weer een prachtige vis voor Team Weij op de mat. Maar echt wat een dag wauw. Na een aantal mooie foto’s te hebben geschoten mocht ook deze prachtvis weer netjes terug te water. Ik gaf me broer een high five en zei: TEAM WEIJ FLIKT HET WEER! We waren zo gelukkig wauw. De lijnen werden weer netjes uit gevaren en alles lag er weer netjes bij. Hier onder kunt u de foto’s van de 28pond terug vinden.
Ook deze vis was weer een prachtig exemplaar. De hengels lagen weer in en het was weer wachten geblazen. De nacht viel en de citronella kaarsjes kwamen weer tevoorschijn. Het weer was weer een beetje opgeklaard en we konden nog even lekker buiten zitten. Maar gingen weer vrij snel slapen want als je zo een dag achter de rug heb sloopt dat je best wel. De piepers werden gecontroleerd de sounderboxen gecheckt en we doken lekker vroeg het bedje in. De nacht bleef het stil tot 04:15 Patrick zijn pieper gierde het weer uit! We werden geschrokken wakker en wisten niet wat er gebeurde. Na een aantal seconden kregen we door dat het Patrick zijn pieper was dus snel eruit. Aanslaan en hangen! De dril kon beginnen. Ik pakte de spullen die Patrick nodig had, want het was best fris. Ik pakte zijn vest en schoenen en mijn schoenen gingen uit pakte het net alvast en ging te water. Deze dril was wederom weer een prachtige dril, Helaas hadden we wat probleempjes voor de kant aangezien het pik donker was zag je geen hand voor ogen en was het een beetje schipperen. Uiteindelijk is het me toch gelukt om het net onder deze mooie vis te schuiven. Ik controleerde nog even of de vinnen goed lagen en de vis werd netjes het water uit getilt richting de onthaakmat. De vis werd netjes onthaakt en de weegmat werd dicht geritst. Het moment kon beginnen de weegklok bleef hangen op 16 kilo. Weer een prachtige 30'er op de mat. Maar echt wat een week wat een week geweldig! helaas mochten we 's nachts niet uitvaren dus deden we dit ook niet. Hieronder een foto van de 32'er!
De wekker werd gezet op 07:00 zodat Patrick zijn lijn weer kon uitvaren. Zijn lijn lag weer in het water alles was weer gecontroleerd en we gingen weer lekker ons mantje in wekker op 09:00 want dan zijn we tenminste optijd voor het ontbijt. Helaas konden we niet heel lang slapen want om 07:45 gierde Patrick zijn pieper het weer uit. Snel richting de hengel en slaan, gelukkig hing ook deze vis er aan. Toen Patrick aan het drillen was kwamen we er eigenlijk pas achter dat dit ook de hengel was die we een kort uurtje geleden hebben uitgegooid. Toppie dus! Deze dril was niet geheel heftig, maar toch wel een mooie dril. Aan de dril merkte we al dat dit niet om een heel grote vis ging. Maar HE vis is vis en elke vis is van harte welkom, daar komen we tenminste voor. Mijn schoenen en sokken gingen weer uit en ging weer te water met mijn net. Na een kleine 10 minuten kon ik het net onder deze vis schuiven. Ook bij deze vis werd zoals gewoonlijk weer gecontroleerd of de vinnen goed lagen voordat we hem uit het water tilden. De vis werd weer zorgvuldig op de onthaakmat gelegt. Ook deze kleine rakker werd netjes gewogen. Deze keer bleef de weegklok hangen op 8.5 kilo, met een mooie vis van 17 pondjes begon de ochtend dus vrij goed. Helaas komt aan alles een eind en hebben we ook deze mooie vis weer netjes terug gezet.
De grootte maakt niet uit. Zoals je kunt zien, het is wederom gewoon weer een super mooie vis en het zonnetje kwam ook alweer door zoals je op de volgende foto kunt zien.
Dit levert natuurlijk mooie plaatjes op zo'n opkomende zon. Ook dit hoort bij het vissen. We observeerden nog wat en haalden het ontbijt op, het was Patrick zijn beurt. We hebben even heerlijk ontbeten en gingen weer even een uurtje het mandje in. Het was een rare nacht dus hebben even een uurtje of 2 lekker bijgeslapen. 12 uur ging het wekkertje weer en waren weer fris en fruitig voor de dag. We genoten nog even heerlijk aan het water in het zonnetje. Het was 13:30 en zonder enige voortekens begon mijn pieper te gieren. Ik sloeg aan en wederom hing ook deze vis. De dril kon beginnen. Al snel merkte ik dat dit geen zware vis was. Maar toch een zeer leuke dril. echt een vechtersbaasje. Patrick kwam er al snel achter dat het zijn beurt was om te water te gaan en ook bij deze vis gingen de schoentjes en sokken uit. Patrick ging te water met het net en al vrij snel kon ook deze mooie vis in het net gedrilt worden. Patrick controleerde weer of de vinnen goed lagen en de vis werd netjes op de onthaakmat geprepareerd. Ik mocht deze little beauty netjes onthaken en kwam er achter dat hij ee soort puist / ontsteking had aan zijn bek. Ik heb de begeleiding gebeld en die kwamen al vrij snel de verwonde vis behandelen. Er werden wat foto's geschoten en de vis werd netjes terug gezet.
Hieronder een foto van de verwonde bek.
Zoals je kunt zien niet echt heel smakelijk. Gelukkig hebben we deze vis een uitgebreide behandeling gegeven en hoop dat deze vis ook netjes weer hersteld. De lijnen werden weer uitgevaren en het afwachten kon weer beginnen. Het weer was al een stuk opgeklaard en konden heerlijk even genieten. Deze dag hebben we ook een waslijn gemaakt want veel boxers waren zijn nat aangezien we vaak te water gaan. Is het wel lekker als je af en toe een droge boxer aan kan doen. Helaas was het deze dag verder geen vis, maar ach je kan niet altijd 6 gooien. We hebben een erg leuke dag gehad met bezoek van de begeleiders die eigenlijk de hele middag bij ons bleven hangen en dronken ene paar heerlijke koude biertjes. Dus de sfeer zat er goed in.
Bekijk dit betaalwaterMeld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Ontdek

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

vissers hebben ons al beoordeeld

Algemeen
Faciliteiten
Ons aanbod
Begeleiding
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

KWO
Cipro Baits
MTC Baits
Dynamite Baits
Dragon Baits
NTEC
Korda
Nash Tackle
PK Baitboats
Grain Baits
Koicenter Tiel