Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 2) - Raamvertelling

In het tweede deel van Carli's 'Spinsels van een amateur' neemt hij ons mee tijdens een bijzonder pittige, maar leerzame sessie op The Great Lake. Sit back, enjoy your coffee en laat je meevoeren in de belevingswereld van een pure karpervisser. Een visser die lijkt te toveren met woorden, ons in een trance probeert te brengen en mee te nemen in een avontuuur waarbij de vangst van een karper het einddoel is... maar vergeet zeker niet, net zoals Carli, om te observeren, te genieten van al het moois dat u 'op reis' tegenkomt en stil te staan bij onze ontberingen als visser. Zoals de schrijver Ernest Hemingway ooit schreef: “It is good to have an end to journey toward; but it is the journey that matters, in the end.”

Veel leesplezier,

Bas
Shit, waar zouden ze zitten...? Dit was het eerste dat door mijn hoofd schoot toen ik met mijn auto langs dit mooie water reed. Het was ook het laatste, onderweg naar huis… ;-)

De Jonge Dame

Terwijl ik mijn aantekeningen maak kijk ik uit over zo’n 23 hectare prachtig water. Ik ben er weer vroeg bij dit voorjaar. Eigenlijk elk voorjaar, maar da’s een ander verhaal. Het is maart en ik zit aan de oevers van wat men oneerbiedig een ‘grindput’ noemt. Ik noem het niet zo. Voor mij is het water in de loop van de tijd veel meer geworden dan de resultante van wat graafwerk. Ik heb het er reuze naar mijn zin, maar niet vanwege een vlotte visvangst. Sterker nog, ik probeer al een week tevergeefs grip op de eigenschappen van het meer en haar bewoners te krijgen, maar de ‘sleutel tot succes’ blijft onvindbaar. De twee sympathieke Engelsmannen die samen met mij op hetzelfde moment de oevers betraden zijn al ‘weggejaagd’; ‘She’s to hard for me’! sms’te Inky mij en ging teleurgesteld eerder naar huis dan gepland. Zo net uit een winterslaap gedraagt het meer zich extra nukkig denk ik.
Vanuit een landschappelijk perspectief is het meer nog maar een ‘jonge dame’. Net oud genoeg voor een pubertijd? Kunstmatig gevormd door mensenhanden, gedreven door ‘handel’. Dit laatste is nog steeds aan de orde van de dag en zichtbaar. Om het meer heen graven machines naar grondstoffen en scheppen ‘broers’ en ‘zussen’. Het is geen romantisch beeld, maar ik vind het wel een duidelijk symbool van evenwicht zo tussen natuur en cultuur. De natuur krijgt een duw, maar in de goede richting. Ik kan er de schoonheid wel van inzien. Het meer doet mij denken aan een jonge vrouw die ik ooit gezien heb op de stoeptrede van een totaal vervallen woning in een piepklein Italiaans dorpje. Ik was zelf niet ouder dan een jaar of 25. Deze vrouw was zichtbaar géén zelfverzekerde, door de wol geverfd stadsmens, maar toonde een geheel andere ‘natuurkracht’. Neem het van mij aan; ze was een prachtige verschijning!

De kennismaking

Het is de eerste keer dat ik aan haar oevers zit. Ik ben alleen en zoals gebruikelijk versoepelt dat de kennismaking. Je moet wel, want er is niemand anders, en elkaar zo’n lange tijd zonder tekst aanstaren...? Daarbij, de atmosfeer is heerlijk, de zon schijnt en er waait een licht briesje. Het moment is ideaal, juist omdat er buiten mijzelf verder niemand is. Een gevoel van eenzaamheid dat overigens niet voor het meer zelf geldt. Het heeft een blijvende vriendschap gesloten met tal van verschillende wezens. Voorziet hen in de nodige behoeften. Geeft leefruimte, voedsel en beschutting. Het duurt overigens even voordat je dit hebt ontdekt, want ook al begeven enkele bewoners zich luidruchtig op de voorgrond, de meeste kiezen voor hun privacy.
Voorop lijkt het meer hofleverancier en broedplaats van enkele zwanen. Deze tonen zich duidelijk de ‘heersers van het water’. Statig glijden zij door de dag heen, beheerst, zelfs als ze haast hebben. Het is echt een prachtig gezicht! Heersers dulden alleen geen inmenging in hun koninkrijk. Rivalen worden met overtuigend machtsvertoon weggejaagd. Wat een geweldenaars! Imposante vleugelpartijen spannen zich uit en ontnemen indringers elke vorm van twijfel; het enige dat wordt toegestaan is de aftocht. Kleiner ‘voetvolk’, waaronder de meerkoeten, eenden en meeuwen worden getolereerd. Ook ik wordt getolereerd, maar ik ben dan ook maar in m’n eentje. Eens in de zoveel tijd komt de grootste zwaan even bij mij buurten. Hij blijft daarbij op gepaste afstand. Instinctief voelt hij aan dat hij en zijn ‘hofhouding’ geen gevaar van mij hoeven te verwachten. Hij laat het verder zo, maar ik ben wel gewaarschuwd!

Thuisvoelen

Ik weet niet of het door het heldere water komt; de mooie ruimtelijke verhoudingen; aangenaam grillig bodemverloop; idyllische plekjes en kommetjes die ondanks de serieuze afmetingen van het water je terugbrengen naar de intimiteit van sommige plassen elders, maar ik voel mij hier vanaf het eerste moment thuis. Ook al leek het er even op dat dit gevoel niet opgewassen zou zijn tegen het geluid van de graafmachines, die met name in de vroege morgen nadrukkelijk aanwezig zijn. Maar gewenning doet de stilte steeds sneller terugkeren. Na een paar dagen klinkt het als ‘achtergrondmuziek’.
Dit ‘thuisvoelen’ betekent overigens niet dat ik mij op deze plek ook ‘verwelkomd’ voel. Ik ben er duidelijk te ‘gast’ als ‘passant’. Thuis voelen en welkom zijn, zijn twee verschillende begrippen. De natuur ontvangt je zoals de natuur dat doet en dat is niet hetzelfde als wat je meemaakt in een vijf sterren hotel zal ik maar zeggen... ;-). Het thuis voelen lijkt meer uit mijzelf te komen. Het meer en de bewoners ervan geven nou niet direct het gevoel dat ik ben uitgenodigd, of dat ze bereid zijn zich in mijn tradities te schikken. Ik mag meedoen met die van hen. Er heerst tolerantie, geen acceptatie. Zo ben ik mij met een zekere regelmaat een ongeluk geschrokken omdat in de nacht vogels zonder gêne het uitschreeuwen; werden onder mijn machteloos toezien voerstekken leeggeroofd; moest ik ‘s-nachts mijn eten in de auto opbergen omdat knaagdieren er niet vanaf konden blijven.... maar veel en veel erger nog: leek elke karper vooraf gewaarschuwd. Ik zal het alvast maar verklappen, maar de hele week lukte het mij niet om ook maar één vis te vangen! Sterker nog, om ook maar één aanbeet te forceren! En het is echt niet zo dat net uit een ei ben gekropen.
Zeker met dit gegeven in het achterhoofd is het een logische vraag wat nu zo aantrekkelijk is aan dit water? Het kan toch niet alleen die natuur zijn? Toegegeven, er zijn heus mooiere plekken op aarde.

Verlangen naar een raamvertelling

Ik heb mij dit serieus afgevraagd. Überhaupt is de vraag best interessant waarom sommige wateren ‘het’ voor jou hebben en andere weer niet, dat spannende of juist ontspannende. Ik weet dat hiervoor geen eenduidig antwoord mogelijk is. Het heeft te maken met dat ongrijpbare in de mens dat we samenvatten onder het woord ‘gevoel’. En dat is nu eenmaal bij elk mens anders. Maar dat let mij niet om te proberen mijn eigen gevoel onder woorden te brengen. Immers, door het opschrijven van gedachten, het onbewuste om te buigen naar het bewuste, wordt de betekenis van ‘gevoel’ tastbaarder. Zodoende kwam ik tot de volgende conclusie:
Waar ik mij thuis voel is een water dat meer dan één verhaal vertelt. Ik verlang naar een raamvertelling, waarbij elk verhaal afzonderlijk mooi geschreven is, maar óók hun samenhang betekenis draagt. Water met een ‘gelaagd karakter’ waardoor er altijd wat te ontdekken blijft. Het geeft dat gevoel van ‘bewegingsruimte’ wat ik nodig heb..., want ik kan niet ‘stilzitten’!
Dat betekent overigens wel, zoals ik deze week heb ervaren, dat bij zo’n meer het heel goed mogelijk is dat in veel ‘verhalen’ vis voorkomt, behalve in dat wat jij aan het ‘lezen’ bent. Dat heb je nu eenmaal met raamvertellingen... ;-)

Geen grossier in vissen, maar leerschool

Maar gek genoeg beleef ik juist daarin de uitdaging. Het is dat aantrekkelijke maar onbereikbare dat in het vissen verborgen ligt: de natuur in haar verscheidenheid én samenhang te leren lezen! Want ligt daar niet de allergrootste uitdaging voor een visser? Een kans op de mooiste overwinning? Waardoor vooral de zoektocht voldoening geeft; de reis soms belangrijker is dan het doel? De reden ook waarom ik een absolute topweek kan hebben zonder vis te vangen... Iets waar mogelijk niet iedereen zich in zal herkennen. Zeker niet als je ‘resultaat’ gericht bent. Maar voor mij blijken anderen ambities van waarde. Hetgeen overigens niet wil zeggen dat ik geen karpers wil vangen. Ik zit niet voor niks een week lang in mijn eentje aan de oever!
Maar ik voel een behoefte die nog zwaarder weegt dan dat ‘resultaat’; de behoefte om te begrijpen. Het lijkt minder belangrijk om een vis te vangen, dan te begrijpen waar ik mee bezig ben. Om iets van dat ‘onbegrijpbare’ van de natuur toch te vatten. Meer nog dan ‘grossier’ in mooie vissen verlang ik van een water dat het een ‘leerschool’ is. En dan mag het best een harde leerschool zijn, als ik er uiteindelijk maar meer van ga begrijpen... ;-)

Leren en leren fantaseren?

En juist vanuit het perspectief van een ‘leerschool’ heeft dit meer het helemaal! Waar ik ook kijk of poolshoogte neem, overal bevinden zich uitdagende stukken water; ‘verhalen’ dus, gebaseerd op geulen, gaten obstakels, open plekken, platen, randen, begroeiing... Het zet aan tot leren én fantaseren. Ik doe alle twee, maar dat fantaseren gaat mij het gemakkelijkst af; trekroutes van vissen projecteer ik zodoende langs verschillende imaginaire hotspots, ik creëer een eigen driedimensionale plattegrond in mijn hoofd waarover zij zich ordentelijk en gedisciplineerd bewegen. Daarbij is er altijd sprake van een richting als resultante van het beweeglijk karakter van het water. Het zijn ‘makke schapen’ in mijn ‘virtuele wereld’.
Merkwaardig eigenlijk hoe dit is ingebakken, want ik weet best dat de gedragscodes die ik mijn vissen toedicht onnatuurlijk zijn. Al is het maar omdat ik weinig weet van de werkelijke motieven achter hun ‘natuurlijk’ gedrag. Ik kan ze slechts bij benadering ‘karakteriseren’, maar da’s iets anders dan ‘doorgronden’. Ik fantaseer feitelijk tegen beter weten in. Deels ook omdat ik het niet laten kan, maar steeds vaker omdat ik bewust raak van hoe moeilijk het eigenlijk is om niet ‘onnatuurlijk’ te denken. Of anders gezegd; ‘te (leren) denken zoals de natuur zou denken... Het is al lastig om aanwijzingen hiertoe in de natuur te zien en te herkennen, laat staan de ‘ware’ betekenissen ervan te begrijpen. Daarbij, vissen lijken soms de meest merkwaardige, inconsequente wezens op aarde. Natuurlijk, als in de winter ergens het water om redenen een paar graden warmer is dan elders, dan is hun gedrag redelijk voorspelbaar, maar dan hebben we het wel over de ‘eenvoudige mechanieken’ onder water. Doorgaans lijken oorzaak en gevolg niet zo eenduidig; blijkt het vaststellen van gedragingen op z’n minst een puzzel.
Bij gebrek aan houvast kan ik soms niets anders dan terugvallen op mijn fantasie. Misschien is het geen gekke gedachte dus om ook dit vermogen verder te ontwikkelen... naast kennis vergaren je fantasie (of verbeeldingsvermogen) als kracht te leren gebruiken misschien; leren fantaseren?!

Er wordt wat afgefantaseerd

Laten we deze gedachte nog wat verder uitbouwen, want hoeveel van ons doen en laten is daadwerkelijk gebaseerd op inzicht in de natuur? Hoe sterk kan onze verbinding met haar eigenlijk worden? Zijn wij niet bijna allemaal ‘gedoemd’ meer of minder aanspraak te doen op onze fantasie...? Misschien niet altijd zo openlijk. We praten liever over het ‘vertrouwen’ dat we hebben opgedaan door concrete ‘ervaringen’. Maar de conclusies die we trekken uit onze ervaringen hebben we vaak wel zelf eerst moeten ‘fantaseren’... Tenzij we natuurlijk kennis kopiëren van anderen, maar dat laat ik hier voor het gemak even buiten beschouwing.
Ik denk eigenlijk dat we veel meer aanspraak maken op de kracht van onze fantasie, ons verbeeldingsvermogen, dan we doorgaans beseffen. Zelfs daar waar we praten over ‘logisch nadenken’ bewijst de praktijk dat op z’n minst een ‘persoonlijke interpretatie’ (sommige noemen dat fantasie... ;-)) een rol speelt. Immers verschillende ervaringsdeskundigen geven hun eigen uitleg over dezelfde gebeurtenissen. Meningen lopen daarbij soms sterk uiteen. Zeker naarmate de complexiteit van het vraagstuk toeneemt. Niet zozeer zichtbaar bij wateren die slecht één verhaal vertellen, maar bij ‘raamvertellingen’ is dat anders! Daar kunnen reviews op het internet leiden tot de meest tegenstrijdige conclusies: dat het beter is om niet in het wier te vissen, maar dat je er soms best lekker in kan vangen; dat de open plekken door de grote vissen als ‘gevaarlijk’ worden gemeden, maar tegelijkertijd de hotspots zijn van diezelfde dikke biggen; dat géén karper zich diep in het slib waagt, alleen wel in het geval van ene ‘Kees’ die zich in deze drek een week lang suf heeft gevangen... Geestig toch?! Er wordt wat afgefantaseerd... ;-)

Waarde van verbeeldingskracht

En eigenlijk is dat een prachtig kenmerk van onze sport. We hebben er zelfs een eigen taal voor... ‘Visserslatijn’! Ik spreek het vloeiend... :-) Geef toe, er bestaan slechtere eigenschappen die de mens heeft voortgebracht nietwaar?! Het feit dat onze sport op het vermogen van ‘verbeelding’ drijft is alleen praktisch gezien soms wat lastig. Het is een ware opgave om de juiste informatie te filteren. Niet eenvoudig... lossen we ook niet op denk ik.
Mij helpt het wel om simpelweg te beseffen, dat we aan de ene kant weten hoe mooi, maar ook complex de natuur in elkaar steekt, terwijl we aan de andere kant dezelfde natuur proberen te ‘vangen’ middels een zo eenduidig mogelijk gedefinieerde ‘keuze-palet’. Een soort ‘multiple choice’: Vissen doe je in of buiten het wier, met vismeel of birdfood, boilie of partikel, diep of ondiep, op of van de grond, aan hoger- of lagerwal, in of uit de zon, in het midden of onder het kantje... Natuurlijk is de praktijk veel genuanceerder dan ik nu stel, maar de ‘teneur’ is wel zichtbaar.
Het kan ook eigenlijk niet anders, want instant bewust zijn van álle factoren en de wijze waarop zij elkaar weer beÏnvloeden, is vrijwel onmogelijk. Al is het maar omdat een groot gedeelte van de variabelen onder water zitten... dus gewoon onzichtbaar zijn! Echte kenners ontdekken dat een paar centimeter in hoogte of percentage in hoeveelheid het verschil kan maken, dus dat de nuance telt. Dat er verbanden bestaan tussen weersomstandigheden en lust om te eten; tussen aasgedrag en lijndruk; voertechniek en eetgedrag; grondsoort en aanbieding; traditioneel of net even anders zijn; zelfs vertrouwen en succes… Als hier enige vorm van waarheid in schuilt (en ik denk zelf dat dat zo is) dan zouden we moeten concluderen dat de complexiteit van ons vraagstuk: ‘hoe vang ik het beste vis’?, schuil gaat in de wijze waarop wij in staat zijn om instant zowel de eenvoudige ‘mechanieken’ te interpreteren, als óók de nuance’s en het effect van de vele onderlingen verbanden. Dit zijn voor velen denk ik (waaronder mijzelf gerekend) gewoonweg te veel variabelen...! Niet gek dus dat wij fantaseren. Ons verbeeldingsvermogen aanspreken.
En wellicht terecht ook, want dit vermogen heeft waarde... Einstein zei het al: logica brengt je van A naar B. Verbeelding brengt je overal! Ook misschien naar die ene oplossing om binnen de complexiteit van de natuur je karper te verschalken. :-)
Maar wat heeft dit nu alles te maken met het meer waar ik vertoef...? Heel eenvoudig, ik zei het al eerder: dit water zet aan tot leren én fantaseren! Helpt in die zin bij het ontwikkelen van je ‘verbeeldingskracht’. Er liggen hier zulke mooi aanleidingen hiertoe voor handen, als een soort verborgen ‘leerplan’. Dat hebben meren met een raamvertelling; zo ook deze ‘jonge dame’.

‘Watersense’

Overigens ben ik stiekem wel blij met het soms wat beperkte keuze-palet van waaruit we over vissen praten. Dit geeft mij houvast als amateur. Tevens toont het dat er nog perspectieven zijn voor groei; een werkveld waarin onze sport nog volop in ontwikkeling is. Ik moet er niet aan denken dat we er op een dag ‘helemaal uit zijn’; alles begrijpen! Dat zou pas echt een probleem opleveren...
Tegelijkertijd maakt de bewustwording van deze complexiteit wel bij mij de gemoederen los. Soms staat de wanhoop nader dan het lachen. Zeker als je voor het eerst bij zo’n ‘slok water’ staat, gewapend met alleen het type weer, een beperkt beeld van het bodemverloop, de oriëntatie, wat (verwarrende) reviews op het internet, goede bedoelingen van vrienden en wat zo direct op het netvlies valt. Het vraagt nog teveel van mij om de verhouding tussen de vele actoren te doorgronden. Ik hoopte aan deze impasse te kunnen ontsnappen door het aanspreken van mijn fantasie; mijn verbeeldingsvermogen. Te proberen de losse componenten van kennis door ervaring te ‘vangen’ in dat merkwaardig ‘framewerk van gevoel’... Watersense; ‘voertuig’ tot die instant verbinding tussen jou en de natuur; de ‘sleutel tot succes’. Helaas scoor ik na een week blanken voorlopig nog een onvoldoende. Moet nog wat beter leren fantaseren... ;-)

Afscheid

De wind duwt zich voorzichtig door de takken van de bomen met een zacht ruisen als gevolg. De natuur lijkt z’n schouders op te halen en toont zich stoïcijns. Ik draai mij om en geef gas met het pedaal. Ik moet nog een eind rijden voordat ik weer thuis ben en mijn TOM TOM is nogal verouderd, dus dat wordt vast weer ergens omrijden ;-). Geeft niks, ik heb nu even alle tijd van de wereld en net een week bij de ‘jonge dame’ mogen vertoeven. Ik heb nog niet het vermogen om haar ‘verhalen’ te doorgronden, de verbanden bloot te leggen, maar mijn waardering is er niet minder om. Waarom?
It’s a Great Lake!
Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

vissers hebben ons al beoordeeld

Algemeen
Faciliteiten
Ons aanbod
Begeleiding
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al 59.455 tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

Cipro Baits
Dragon Baits
Koicenter Tiel
NTEC
PK Baitboats
MTC Baits
Grain Baits
KWO
Nash Tackle
Korda
Dynamite Baits