Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Sessieverslag Hans ter Haar - Windmill Lake - 31 oktober t/m 4 november 2012

Hoe toepasselijk is de openingszin van het nummer Winter stayed van Armin van Buuren op de achtergrond… ‘Winter is here to stay’, freezing till I am cold and empty….als ik dit jaar voor de laatste keer hennep en tijgers kook en ondertussen m’n visspullen bij elkaar zoek. Ik heb een geweldig weekend achter de rug, maar de knop moet om.
Morgen vroeg vertrek ik weer via The Carp Specialist, voor een paar dagen naar Windmill Lake, om vrienden te zien, te vissen en om de afnetting van het kweekmeer mee te maken. De laatste spullen worden gevonden en in de auto geladen, morgen zal ik +/- 800 km afleggen om me zo weer bij het fantastische meer en haar inwoners te voegen….. ik houd jullie op de hoogte.
Het is dinsdagochtend half 8 als ik opsta, Jeanette was al wakker en heeft koffie gezet, nog even de laatste puntjes op de i; accu’s en oplader, een routebeschrijving, een laatste bakkie, een laatste blik, een zoen en dan vertrek ik opnieuw naar het Zuiden. ‘t Is grijs, miezerig en het is 8 graden, onderweg heb ik nog m’n laatste call voor m’n werk tot de grens van België en dan ben ik echt vrij. Met 135 op de cruise controle zoef ik over de weg en al snel bereik ik de Franse grens, stop even op de péage voor een hap en een slok, en leg de laatste paar honderd kilometer via Parijs zonder problemen af. Het bevalt me wel beter dat overdag rijden ook al loop je het risico om ergens rond Parijs in de file te komen. De 2e stop met nog zo’n 200km te gaan is al een stuk beter. Het is stralend blauw, windstil en op het dashboard verschijnt zowaar 15,5 graden… hmmm this is why I love France.
Wel weer typisch dat ik op de snelweg een bekrompen medelander ontmoet die meent mij even te moeten corrigeren door heel demonstratief met 130 op de linkerbaan voor me te gaan rijden als ik vervolgens de 2700 kilo voor de 2e keer rechts naast hem zet komt het stoom uit z’n oren en mijn middelvinger omhoog… Bij de betaalhokjes staat hij enkele rijen verderop en schreeuwt dat je maar 130 mag op deze wegen… pffff. Enkele uren later ben ik op het domein en komen de honden vrolijk kwispelend mijn kant op. Het weerzien van Diaan en Toon is mooi en open, ik ben blij dat ik ben gegaan. Even twijfel ik of ik zou blijven zitten of toch m’n hengels er al in gooien, maar Toon haalt me deze keer makkelijk over en we zitten al een paar uur gezellig bij te kletsen, als Toon en ik de kachel in de caravan aan gaan steken en Diaan aan de kipshoarma begint. Na heerlijk te hebben genoten van het eten besluit ik maar eens vroeg naar bed te gaan, ff de computer met m’n mail en Facebook checken en dan lekker slapen… want morgen gaan de vallen uit.
Word toch een paar keer wakker vannacht en ondanks een laag brandend kacheltje die m’n behuizing enigszins warm houdt merk je dat het koud is buiten. Als ik de volgende morgen m’n bed uit komt heeft het flink gevroren. Het is een stralende ochtend en de 1e paar uur komt de zon er nog door, maar helaas verdwijnt deze rond een uur of half 10 en blijft de temperatuur rond de 4 graden steken… of ik mee ga naar Coulon om te voeren…
Na alle verhalen die ik er over heb gehoord wil ik dat wel eens zien, het ligt op iets meer dan een kwartiertje rijden. Opeens sta je voor een poort met een bord ‘Chateau de Coulon’ erop het begin van een paar honderd meter lange oprijlaan. Even verder op zie een soort van ‘Haunted House’ met bijgebouwen al liggen. Toon kan dit Chateau volgend jaar exploiteren, waar het hem met name gaat om de visvijvers… Ik krijg bij het zien van dit landgoed hele andere ideeën…. Enfin andere hobby en afdeling ;-) We lopen naar de schuur en halen 10 balen visvoer op, gooien alles in de boot en doen een poging naar iets wat op roeien lijkt, alvorens we alles overboord gooien, Toon roeit nog wat rond en ik schiet nog wat foto’s van dit mooie landgoed. Er is zelfs nog een compleet ingerichte kapel aanwezig. Rond een uur of twee zijn we terug, en na nog een broodje en wat koffie, ga ik aan de slag. Ik be-aas 3 hengels en vaar alles richting ‘afvoerputje’ uit, alles op ongeveer 2 meter, van een paar meter uit de kant, tot in het midden van het water… Rond een uur of 5 trekt de lucht weer open, hetgeen garant zal staan voor opnieuw een koude nacht. Straks eerst maar een lekker douchen en wat eten bij m’n meest favoriete restaurant van heel Windmill en omstreken, en dan maar wachten op wat komen gaat.
Ja en je gelooft het of niet maar ik had vandaag weer eens een dikke flashback, want wat denk je… ik sta voor het eerst in 2 dagen, nog geen 3 minuten onder de lekkere warme douche, als Diaan de badkamer ingilt dat mn pieper afgaat. K.. douche uit, drijfnat m’n kleding aan en 100 meter sprinten naar m’n hengels, om daar te constateren dat er niets aan de hand is… Hmmm. (Ik had dat op Parc Beaugarde ook vaak hele avond vissen en niets te zien en nog geen 3 minuten onder de douche of net lekker met Jeanette aan het rommelen en wwwwwiiiieeeeepppppp een vette run…) Teruggekomen bij het huis van Diaan en Toon blijkt de batterij van m’n ontvanger leeg, die vervolgens met een soort noodsignaal aangeeft dat er een nieuwe in moet. Gooeeedddd, douchen en daarna lekker genieten van de verse tonijnpizza van Diaan genietend van alles en nog wat besprekend: ‘to cantine or not to cantine… thats the question’ vliegt de tijd weer behoorlijk snel om. Het wordt de hoogste tijd dat ik m’n husky slee weer pak, en onderweg ga naar m’n vooruitgeschoven post in Siberië van 5x2x2… Ja, de maan schijnt hier namelijk wel, en we zullen op ons gemak de -4 graden van afgelopen nacht wel weer halen vannacht, hetgeen mijn vangstkansen niet echt ten goede komt… Nog even werken en wat Facebooken en dan duik ik m’n bed in. Rond een uur of 4 wordt ik wakker door een wat rommelend geluid buiten, het blijkt de wind te zijn die nu wat aanwakkert, als ik een paar uur later weer wakker wordt is het 08.05 uur… en zoals verwacht geen piep gehad.
Ik ga m’n bed uit en werk even m’n mail bij alvorens ik naar Toon en Diaan ga om verslag te doen en een bakkie te drinken. Toon en Diaan zijn al in volle gang bezig de voor bereidingen van de afnetting van het kweekmeer te treffen, dus 1 ding is zeker… voordat ik naar huis ga, zie ik nog vis ;). Eenmaal terug op m’n plekkie vaar ik weer 3 hengels uit, 1 op 1,9 m diepte, bij de afvoerput meter of 3 uit de kant en meter of 5 van de put af, een meter of 25 terug op 1,8 meter en nogmaals 25 meter terug op 1,6 meter allemaal een meter of 2 , 3 uit de kant. Eenmaal terug op m’n post werk ik en lees ik wat over de schade die Orkaan Sandy aangericht heeft. Rond een uur of 3 komt de afnet crew (man of 10) binnen en is het meteen een drukte van jewelste… de regen komt met bakken uit de hemel en het is nu kwart voor 6, tijd om te gaan eten.
Het is een gezellige groep mensen, waarvan de meeste uit bekend gebied komen: Scheveningen. De avond wordt gevuld met Otrivi, hamburgers, friet en heel veel sterke verhalen. Rond een uur of 10 ga ik naar bed, het is mooi geweest.
De volgende dag gaan we aan de slag, spullen worden verzameld, kampvuren gestookt en tenten opgezet. Er steekt een korte maar hevige storm op, en wat gebeurt er dan in het best georganiseerde derde wereld land ter wereld ;(,… 1 fikse regenbui of een beetje wind? , het hele gebied zonder tv, telefoon en internet… maar wij zijn er klaar voor de schuif wordt opengedraaid, er gebeurt aanvankelijk niets, maar als de gootsteen ontstopt wordt door Arie en Lars kan het feest beginnen. Het water zakt zo’n 10 centimeter per uur. We blijven tot een uur of 7 bij de sluis met de groep speculerend op wat komen gaat, en dan gaan we de rijsttafel van Diaan testen met 15 man: de 1e keer dat de hele groep even stil is vandaag… dat zegt genoeg.
Ondertussen ben ik nog steeds aan het vissen, rond een of negen ga ik weer terug naar m’n sleurhut, wil nog even wat doen, maar ja geen internet… dus lekker naar bed dan maar. Ik wordt wakker door een vreemd geluid dat mijn slaap binnen dringt… Pffff, waar ben ik… ik heb enkele seconden nodig om te beseffen dat ik in Midden-Frankrijk lig en m’n Delkim nu afgaat. Licht aan, even snel wat aantrekken, licht mee, sleurhut uit en aanslaan….. De spoel geeft een licht metaal klinkend getik af, ten teken dat er aan het eind van deze lijn een meter boos vissenvlees vast zit. Het enige waar je rekening mee moet houden als je op deze afstand vist is het feit dat ze achter het eilandje kunnen komen. Aan het eind van deze probleemloze dril schep ik een schup van even iets meer dan 14kg. Na een korte fotoshoot kruip ik voldaan m’n bed weer in.
Het is rond 7 uur als ik gewekt wordt door geluiden die bij Toon en Diaans huis vandaan komen, vandaag gaat het gebeuren. Rond 8 is het laatste broodje gegeten en bekertje koffie geleegd, en vertrekt de stoet richting kweekmeer. De sluis wordt opengedraaid en het kampvuur weer ontstoken. Het waterpeil zakt gestaag, en na een paar uur trekken we voor de 1e keer het net door het water, waarbij de eerste vissen nu uit het meer komen. Alles wordt gesorteerd, snoeken, karpers, koi, voorns en wier….. heel veel wier. Er zijn ook wat mensen uit de omgeving die komen helpen en wat vis komen kopen. Bij een zakkend waterpeil komen er steeds meer vissen boven water, en als een paar uur later, slurpend de laatste druppel water door de afvoerpijp verdwijnt, kenen we het uiteindelijk resultaat. Enkele tientallen kilo’s voorn, een twintigtal snoeken, waarvan de 5 grootste (2 x 1mtr+) op het grote meer worden uitgezet. Een kleine 100 tal karpers, waarvan er 30 tussen de 6 en 15,5kilo, daarvan wordt de top 10, (7) tussen de 10 en 15, (waaronder een hele mooie rijen) en 3 boven de 15 kilo (en Barbie ;), op het grote meer worden uitgezet. De 20 tussen de 5,5 en 10 kilo gaan op het kleine meer. De overige vissen worden in het kleine kweekmeer gezet en gaan terug zodra de waterstand, dat op het afgenette meer dat toestaat. Rond een uur of half 8 ‘s avonds, is alles achter de rug en trekken we weer huiswaarts om van het diner te gaan genieten. Toon en Diaan hebben 30kg sparerib’s ingeslagen, dus dat komt goed. Er wordt gegeten en gedronken, foto’s en verhalen uitgewisseld en muziek gedraaid... Rond half 11 ga ik terug naar m’n plek, om alvast wat spullen in te pakken. Mijnn hengels liggen nog in, geen beweging. Ik laat ze wel liggen dat komt morgen wel, na wat spullen ingepakt te hebben ga ik rond half 12 m’n bed in….. tot 1 uur als ik door de receiver wordt gewekt… een volle run deze keer, binnen 2 minuten sta ik met een kromme 3lbs Century… de Daiwa Basia doet z’n werk, de vis heeft er zin in. Ik sta zeker een kwartier te drillen als de vis voor het eerst zichtbaar wordt, om me heen hoor ik nog dat de groep wakker is, kampvuur, muziek en gepraat en ik sta hier een vis te drillen. Als de vis voor de kant is komen Kevin en Lesley voorbij en helpen me een handje, 18,5kg schub is de uitslag. Na een fotosessie gaat de vis terug, gaan Kevin en Lesley weer verder feesten, en ik mijn bed weer in. Tot 4 uur als voor de 2e keer de Delkim afgaat, na een probleemloze dril kan ik de vis opnieuw even in mijn armen sluiten, een spiegel van 15,4kg deze keer. Ik draai de 3e hengel nu toch maar binnen, want morgen wacht mij nog een rit van 789km… ik moet nu even slapen.
De volgende ochtend maak ik alles schoon, pak alles in en voer de laatste 15kg voer die ik over heb bij de wateruitlaat. Ik drink met Toon en Diaan en een paar andere vroege vogels, een laatste bakkie koffie en eet een broodje. En dan is het weer tijd om te gaan… Grappig dat ik me besef dat het me altijd ivm met drukte thuis en op het werk, een beetje tegenstaat om te gaan, maar ook om nu om weer terug naar huis te gaan. Het is toch wel lekker om zonder vaste kaders een weekje, bij vrienden in de natuur rond te zwerven, en net als nu een groep nieuwe mensen mee te maken, die net als ik een zelfde passie delen.
Het 3 liter dieselblok wordt gestart, de laatste Creations dancemix aangezet, een groet en een zwaai door het hek rechtsaf, met enige tegenzin aanvaard ik de reis huiswaarts, waar ik aan het eind van de rit door 1 groot en 3 kleine maatjes wordt opgewacht met liefde, warmte, een goed glas wijn en een entrecote van 500 gram.
Afnet crew, Toon & Diaan, bedankt voor dit mooie avontuur, tot snel!

Don't be dismayed at goodbyes.
A farewell is necessary before you can meet again.
And meeting again, after other moments of lifetime,
is certain for those who are friends.
Bekijk dit betaalwaterMeld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Ontdek

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

vissers hebben ons al beoordeeld

Algemeen
Faciliteiten
Ons aanbod
Begeleiding
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

Koicenter Tiel
Dragon Baits
MTC Baits
PK Baitboats
KWO
Grain Baits
Cipro Baits
Nash Tackle
NTEC
Korda
Dynamite Baits