Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Sessieverslag Remco Grit - Karpervissen in Frankrijk op betaalwater Estate Lake!

Iedereen heeft het wel eens, de emmer is vol en dreigt over te lopen. Of het nu door werk-, of privé omstandigheden komt, maar er komt altijd een periode dat je er écht eventjes tussenuit moet. Mijn emmertje was deze nazomer vol, te vol. Tijd om in te grijpen! En ingrijpen doe ik steevast door Bas te bellen. Ik heb hem verteld ik op zoek was naar een mooi natuurlijk water, beetje kans op actie, veiligheid en vooral RUST! Bas ging meteen aan de slag met deze sleutelwoorden en kwam al snel op de proppen met Estate Lake. Ik was dit water in mijn eindeloze struinsessies op Bas z´n website natuurlijk al meer dan eens tegengekomen, daarbij was mijn oog al gevallen op dit rijpe water, met haar mooie lelievelden. Veel overtuigingskracht, van Bas zijn kant, was dan ook niet nodig om mij over de streep te trekken en al snel werd wederzijds de agenda erbij gehaald. In de week van 8 tot 15 oktober was er nog plek op de stekken bij de dam. De rest van het water zou de eerste gedeelte van die week, in verband met Franse vissers die een lang weekend aan het vissen waren, vrij vol zitten. Maar gelukkig zou ik de 2de helft van de week het water alleen nog maar hoeven te delen met één andere Nederlandse visser.
De weken voorafgaand aan de vakantie lijken voorbij te kruipen, maar uiteindelijk word het toch 8 oktober. De wekker loopt af rond 5 uur en na een soepele en ontspannen rit (kleine tip voor mensen die naar Estate gaan; kijk eens naar de route via Amiens – Rouen, in plaats van via Parijs!) kom ik rond 1 uur ´s middags aan bij een groot hek. Er staat een Nederlandse auto op de oprit, die net weggaan, onder erg spontaan gewuif van een klein Aziatisch uitziend vrouwtje. Als de Nederlanders, na een korte informatiewisseling met mij, aan het terugreis zijn begonnen, stuift het vrouwtje op mij af en een zeer hartelijke begroeting volgt. Het blijkt de gastvrouw Julie te zijn, die tevens – met haar man Philippe – in het kasteel woont. Ze gaat mij voor, via een grote oprit langs het kasteel, naar de waterkant. Het hek sluit zich achter ons, je zit hier werkelijk waar totaal afgesloten van de buitenwereld. Super veilig én rustig! Ze laat me de stekken zien, de faciliteiten (waar menig camping qua compleetheid en schoonheid een puntje aan kan zuigen!) en ze verteld me het één en ander over het water en het domein. Ze geeft me de Wi-Fi code (wát een luxe) en de code voor het toegangshek, vervolgens vervolgd ze haar weg en begin ik met opbouwen. De ondergrond op de stekken nabij de dam blijkt vrij veel stenen te bevatten, dus het duurt nogal even voordat ik alle banksticks en haringen de grond in kreeg. Het feit dat ik mijn hamer thuis had laten liggen hielp daar overigens ook niet echt mee. Een stuk rots leverde uiteindelijk een ontvelde knokkel op, wat kromme haringen, maar uiteindelijk stond alles als een huis. Na een korte, wat verlate lunch kon ik de voerboot voor het eerst richting overkant sturen. Wat een afstand vanaf stek 1 en 2 trouwens! Dat gaat zeker richting de 200 meter! Zeker iets om rekening mee te houden als je op dit water gaat vissen. Vrij kort naast me zaten 2 Fransozen te vissen, die de volgende middag naar huis gingen, dus de eerste 24 uur was de ruimte die ik beschikbaar had beperkt. Ik koos ervoor om 2 hengels tegen de lelies aan de overkant te vissen, en 1 hengels in het midden te positioneren. Die eerste nacht kreeg ik eerst een korte oploper op één van de hengels in het midden, de lijn liep strak, de top tikte een paar keer, maar ik sloeg een gat in de lucht. Wellicht een steur die door de lijn zwom of iets dergelijks. Een uurtje later liep de meest linker hengel (dichtst bij de dam, aan de overkant) af. Heel even had ik contact met de vis, maar binnen een paar seconden zwom de vis zich muurvast. Ik heb alles geprobeerd, lijn geven, trekken, maar er was totaal geen beweging meer in te krijgen. Ik heb de hengel teruggeplaatst in de steun in de hoop dat, als de vis er nog aan zat, hij weer ging zwemmen. Maar helaas… Aangezien de hengel vrij dicht langs de dam lag, heb ik de hengel om de bomen heen gepakt, en vervolgens met hengel al binnendraaiend de dam afgelopen. Dit omdat ik de lijn natuurlijk niet kapot wil trekken vanaf de kant, met het risico dat er 200 meter lijn door het water blijft liggen! Voor alle zekerheid heb ik natuurlijk een net meegenomen, stel dat de vis er nog aan zou zitten, maar helaas, de vogel was al gevlogen.
Halverwege de zondag gingen mijn 2 directe buren richting huis en kreeg ik wat meer ruimte. De 4de hengel kon ik nu met een gerust hart inzetten. Na wat zoekwerk met de dieptemeter op de voerboot vond ik op driekwart afstand een klein richeltje, waar het water van ongeveer 2,3 meter diepte naar 1,9 meter ging. Hier plaatste ik de 4de stok. Eén van de andere hengels heb ik voorzien van een kleine dumbell in combinatie met een trosje maden, dit om hopelijk wat meer vis te triggeren tot azen. Ik vang, zeker in het begin van de sessie, liever een witvis, als dat ik 0,0 beet krijg! De zondagavond valt al snel en het is enorm helder. Wat een mooie sterrenhemel heb je toch op dit soort plekken in Frankrijk! De kou valt als een deken over het water en de mist trekt op van het warme oppervlaktewater. Prachtig om te zien, maar ik maak me direct zorgen over de vangsten. De volgende morgen bleek dat ik helaas daarin gelijk kreeg. Ik word in een super mistige wereld wakker, maar voor het grootste gedeelte bleek dit te komen doordat mijn brilglazen bevroren waren… Eenmaal de ruiten gekrabd bleek het nog steeds mistig te zijn. De overkant kon ik niet zien en, omdat het water in een dal ligt, bleef de mist tot ver in de ochtend hangen. De nodige liters thee erin geslingerd om warm te blijven. Uiteindelijk brand het herfstzonnetje de laatste mistslierten weg en word het zowaar weer aangenaam. Even kan ik zelfs in mijn T-shirt zitten. Dit tafereel zou zich nog 2 nachten herhalen, overdag lekker weer, savonds en snachts fikse nachtvorst. De vis lijkt er niet mee om te kunnen gaan. In 72 uur worden er door mijn 4 buren slechts 2 vissen gevangen. Bij mij blijft het akelig stil. Er springt niets, en het water is zo glad als een spiegel. Tot overmaat van ramp besluit maandag ochtend mijn voerboot, na 3 van de 4 hengels gedaan te hebben, om maar niet meer naar de handzender te willen luisteren. Ik heb alles wat er in mijn atechnische brein opkwam geprobeerd om de boel te resetten, maar helaas zonder resultaat. De 4de hengel dan maar ouderwets een zwieper gegeven met een PVA-tje, en wat losse boilies met de werpbuis erbij gemept. Ik had tijdens met sessie met Bas (die zelf in Italië zat te vissen) contact en vertelde hem over mijn voerboot en hij gaf me de tip dat Julie er wellicht ook één had. Een kort berichtje en enkele minuten verder stond Philippe achter me met een voerboot. Helaas bleek de handzender leeg en konden ze de oplader ervan niet vinden. Ik had nu 2 voerboten bij de tent staan die beiden niet vaarbaar waren. De dinsdag middag kwam Julie als reddende engel met een nieuwe (!!) accu aanlopen, ze kon de oplader zo snel niet vinden, dan maar gewoon een nieuwe accu kopen…klantgericht denken 2.0 als je het mij vraagt! Dus kon ik na een slordige 30 uur eindelijk weer mijn hengels opnieuw uitvaren. Op 2 v/d 3 hengels was mijn aas er af…erg productief gevist dus!
Die dinsdag middag en avond verliepen al iets anders als de dagen ervoor, iets meer wind, veel meer bewolking. Ik hoorde in de schemering zowaar een vis springen ergens in mijn sector. En om 8uur in de avond liep de meest rechter stok af. Man wat zwemmen die vissen hier een afstand tijdens de dril, helemaal van rechts over mijn 3 andere lijnen heen, tot aan de dam. Uiteindelijk kon ik na een paar spannende minuten mijn net steken onder een mooie donkere spiegel van een kilo of 12. Wat is het toch fijn als je, zeker op een nieuw water, van de 0 af bent! Een zucht van verlichting vulde het dal. De volgende middag kon ik er, tegen het avondeten, nog een vis van ongeveer hetzelfde kaliber erbij doen, wederom was het de rechterstok die middels 2 piepen (afstand!!) te kennen gaf dat er wat aan de hand was. Het was duidelijk te merken dat, nu de nachtvorst er af was, en de nachten een veel aangenamere graad of 4/5 waren, de vis een stuk actiever was. En daarbij gingen de 3 overgebleven Franse vissers inpakken, waardoor ik het water alleen nog maar met 1 Nederlander (Jonathan) hoefde te delen. Ook bij hem begon het nu iets meer te lopen, de nacht van woensdag op donderdag leverde hem zelfs een veertiger op, wat voor hem een nieuw PB betekende – nogmaals van harte! Die nacht mocht ik 2 vissen bijtekenen; in de vroege ochtend (inmiddels donderdag dus) liep m´n linkerstok af. De vis zwom mooi parallel met de dam en kwam dus niet in de buurt van mijn andere lijnen. Eenmaal in het net dacht ik eerst met een hoge twintiger van doen te hebben, maar op weg naar de mat bleek de pens voldoende dik om als dertiger door het leven te gaan. Een dertiger met een buikje; ik voelde meteen verwantschap! J Toen ik de hengel opnieuw wou uitvaren, bleek dat mijn lijn marker (die ik gebruik om de juiste afstand te markeren bij het uitvaren in het donker) was blijven hangen op mijn topoog, die zat dus nu een slordig 197 meter af van de plek waar hij thuishoort. Dan maar op de gok de hengel uitgevaren. Op ongeveer driekwart van de breedte van het water heb ik hem maar gedropt, ik wou het uiteraard niet riskeren om onnodig een vis te verspelen. Maar tot mijn verbazing liep de hengel al binnen een uur opnieuw af. Een twijfelachtige brasembeet, waarbij de hanger alleen maar op en neer ging, zonder dat de vis lijn pakte. Maar eenmaal de hengel opgepakt nam de vis resoluut een best schot richting lelies. Gezien de aanbeet was ik al ´bang´ dat ik met een steur van doen had, maar de dril voelde toch als een beste karper. Echter halverwege de dril maakte een hoop gespetter in de nog schemerige verte me duidelijk dat ik toch echt met een prehistorische brasem van doen had. Het ding was een slordige 130cm lang, en mocht na een snelle foto-op-de-mat zijn weg weer vervolgen.
Ik had inmiddels besloten dat ik, om nog een beetje weekend én quality time met m´n vriendin te hebben, de vrijdagochtend zou gaan inpakken. Mijn doel was bereikt, de rust die ik zo verlangde had ik meer dan gevonden op Estate Lake. De lange nachten gevuld met niets dan mist en uilengeroep waren prachtig. De laatste avond nog even alles op alles gezet om de lijnen op de perfecte plekken te droppen en die nacht mocht ik er nog 3 vissen bij doen. De grootste haalde de 15 kilo op een haar na niet, de prachtige mistige ochtend waarop ik hem ving leverde prachtige foto´s op. Het was mooi geweest. De eerste helft van de week had ik door pech, weinig ruimte de eerste 30 uur en de 3 erg koude nachten in mijn ogen weinig kans (blame it on the weather ), van dinsdag avond tot vrijdag ochtend mocht ik 7 vissen vangen. Uiteindelijk een resultaat waar ik zeer tevreden mee ben. En het water? Echt een aanrader!! De prachtige natuur, de rust en veiligheid, het beheer en de faciliteiten – allemaal gewoon top geregeld. Ik kom zeker nog een keer terug als de weersomstandigheden en mijn vis-capaciteiten wat dichter op elkaar liggen :-)
Bekijk dit betaalwaterMeld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Ontdek

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

vissers hebben ons al beoordeeld

Algemeen
Faciliteiten
Ons aanbod
Begeleiding
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

MTC Baits
Cipro Baits
Koicenter Tiel
Dragon Baits
Grain Baits
PK Baitboats
Korda
NTEC
Dynamite Baits
KWO
Nash Tackle