Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 18) - Jurassik Carpe

Stealth life... ☼

Het is inmiddels 23.00 uur en ik zit klaar wakker in mijn bivvy. Te veel koffie denk ik. Muggen dansen om mijn hoofdlamp en op het toetsenbord van mijn iPad richt ik een waar bloedbad aan. Irritant wel! Waarom bestaan ze überhaupt... muggen!? Het zou veel ergernis wegnemen als ze gewoon uitsterven. Maar ja, aan de andere kant, dan hebben we ook geen olifanten…
Ik ben de hele middag in de weer geweest om tussen het wier een beetje werkbare spots te vinden. Het water is vrij helder. Niet helemaal kraak, maar met de Aquascope kom ik toch tot zo'n 2,5 meter. Handig wel. Het waait alleen een beetje en met die kleine zeepkist van mij vlieg ik alle kanten op. Ik heb uiteindelijk drie spots gevonden variërend van 1,7 tot 3,5 meter diepte. Ik ken het water nog niet, dus wil ik eerst eens kijken op welk niveau er geleefd wordt. De vangsten waren de afgelopen periode niet zo briljant dus enige aandacht hiervoor is geboden. De oorzaak ligt misschien in het voorjaar dat net als de winter wat merkwaardig verloopt. Maar ook de paai ligt op de loer. Mijn dieptemeter toont een watertemperatuur van 18 graden...!
Ik heb de hengels niet al te ver uitgevaren. Ik wil langzaam opschuiven mocht dat nodig zijn. Mijn stek is niet breed georganiseerd, maar biedt met name in de diepte speelruimte en lange lijnen zetten mogelijk te veel druk op de stek. Ook wil ik zo bij aanvang de duur van mijn boottochten wat beperken. Met helder water lijkt alles gewoon wat gevoeliger. Doet mij een beetje aan The Great Lake denken. Tijd om het leven in de 'stealth-modus' te zetten dus.

Tekenen van leven... ♌

Je mag op Jurassik Carpe 1 met 4 hengels vissen, maar ik hou er voorlopig eentje op de kant. Ik heb hem opgetuigd met een chodrig en fel witte pop-up. Het idee is om bij het zien van een springende of draaiende vis deze ‘reserve’ zo mogelijk bij te werpen... single hook. Of als een van de stekken begint te lopen hem in de periferie te droppen. We zullen zien hoe het loopt.
Het haakaas waar ik mee vis heb ik speciaal met de hand gerold. Zo krijg je goeie stevige knikkers. Alle ingrediënten zijn daarbij extra fijngemalen zodat de structuur wat gesloten is. Zo houden ze het wel een dag of drie uit aan de hair hoop ik. De basis bestaat uit natuurlijke grondstoffen als insecten, hennep, kelp en GLM, want ik verwacht veel natuurlijk voedsel tussen het wier. Links en rechts van mij is overigens net het ‘Jurassik kikkerorkest’ van start gegaan. Lokaal beter bekent als BZM (Band Zonder Maat). Volgens mij gaan ze voor de hoofdprijs, wat een gezellige pokkenherrie zeg! Benieuwd hoelang ze het volhouden...
Zondag ben ik al vroeg uit de veren. Het water en de omgeving ziet er werkelijk prachtig uit! Ik wil kijken of ik wat beweging kan vinden. Het is alleen een beetje mistig. Ik zie wel vogels, maar geen vissen. Soms wordt het wateroppervlak wat geraakt, maar that's it. Slechts een enkele vis zie ik rollen die ochtend. Ik schat op zo'n 175 meter van mij vandaan. Wel binnen de grenzen van mijn stek. Ook valt mij op dat een grote groep meerkoeten zich al sinds gisteren in het ondiepe deel van het water ophoudt en ook dit een fors eind uit de kant. Wellicht is het daar aangenamer vertoeven? Ligt er meer voedsel? Ik besluit de ochtend nog even af te wachten en daarna misschien mijn 4e hengel in stelling te brengen. Vlak in de buurt van die 'rollende rakker'.

Sjon...! ☿

Elke ochtend en middag krijg ik even bezoek van Sjon. Een jonge zwaan die zo te zien al een tijdje mee zwemt op Jurassik. Hij is niet bepaald mensenschuw en hecht duidelijk waarde aan zijn routine. Sjon is wat je noemt een echte ‘struiner’. Een voor een zwemt hij de stekken af op zoek naar voedsel. Etensresten, weggeworpen boilies, grondvoer... alles wat zo'n beetje op z'n pad komt. Hij oogt nog jong, maar de souplesse waarmee hij voortdurend onder mijn hengels doorkruipt (zonder daarbij de lijn te raken!) is indrukwekkend. Bij aanvang probeerde ik hem nog een beetje te weren, ik hou niet zo van zwanen dicht op mijn hengels, maar gaandeweg groeit het wederzijds vertrouwen. Sjon weet wat hij doet.
Hij doet mij een beetje denken aan Henk, die andere zwaan op Delftse Hout, maar deze lijkt minder brutaal en is sowieso een stuk knapper! Henk kwam gewoon je tent in om het brood van je bord te eten. Ik ben overigens wel benieuwd hoe het nu met hem gaat. Te veel vertrouwen kan gevaarlijk zijn... zelfs voor zo'n machtige watervogel als de zwaan.
Overigens had ik mij in dat brutale bij Sjon wel een beetje vergist. Twee dagen later at ook hij uit mijn hand. Zijn gulzig happen naar de broodstukken die ik hem aanbod deed vermoeden dat hij honger had. Wat ik gezien de overvloed aan natuurlijk voedsel in het water wat merkwaardig vind. Maar goed, ik kan mij vergissen. Toen hij een frontale aanval op mijn broodje met gebakken ei deed vond ik het wel best. Ik stond langzaam op en verzocht hem vriendelijk doch dringend mijn tent te verlaten. Uiteindelijk ging hij wel, maar aan zijn geblaas te horen was hij flink teleurgesteld... ;-)

Hints... ♞

Trouwens over routine gesproken... in een klein inhammetje op nog geen meter naast mijn boot zit al vanaf zaterdag een en dezelfde zonnebaars. Hij ligt daar de hele dag te navelstaren. Geen idee wat hij aan het doen is. Het lijkt alsof hij door een of andere hogere instantie in de hoek is gezet: 'Zo kerel, ga jij maar eens over je zonden nadenken...!' Prima discipline, maar om dat nou een hele week te doen?!
Zonnebaarzen zijn mooie vissen. Hebben iets tropisch. Past ook wel een beetje bij het water van Jurassik. Zo eens in de zoveel tijd komt er een vriendje spelen. Hij is welkom, maar wordt steeds na enige tijd weer weggebonjourd! Ze schijnen nogal te leiden aan territoriumdrift... lijken net vissers. ;-)
Toch vond ik het wel wat merkwaardig. Ik begrijp best dat dit rovertje uit Noord Amerika zich een eigen plek toe-eigent, nogmaals de volwassen exemplaren zijn territoriaal, maar dit voelde wat overdreven. Het had iets autistisch. Opeens moest ik denken aan dat spelletje 'Hints'. Een spel waarbij niet gesproken wordt, maar alleen fysieke hints gegeven kunnen worden over de betekenis van het woord in kwestie. Misschien probeerde ook deze vis mij een woord duidelijk te maken...? Zijn aanwezigheid was in ieder geval een teken dat het gezond water is. Zonnebaarzen zijn immers gevoelig voor vervuiling. Maar zijn extreem lethargisch gedrag zou daar niet zo bij passen...?! Dat verbeeldt eigenlijk iets meer van een gevoel; de mentale toestand van de vissen op het meer misschien...? Een water vol met vissen die als het ware in de wacht zijn gezet... in de hoek navelstaren... passiviteit vertonen. Ik gok maar even op het woord: 'afwachten'. Maar ja… op wat?!

Aangenaam gezelschap... ☺

Inmiddels is de stek vlak naast mij in bezit genomen door een echte visser. Mensen die deze hobby al hun hele leven lang beoefenen en daarin een geheel eigen visie hebben opgebouwd (met succes wel te verstaan). Het is een ervaren rot. Met meer dan 50 wateren op zijn naam. Het klikt wel tussen ons en ik vind het leuk om zijn verhalen te horen. Hij heeft dan ook een hoop te melden. Interessante vent wel.
Hij doet mij een beetje denken aan een vismaat van mij; scherp op de inhoud, beetje ongecompliceerd en goed in het deduceren van de context waarbinnen de vis gevangen moet worden. Al snel worden grenzen getrokken tussen handelswijze van betekenis en de zogenoemde hype’s. De analogie tussen teruglopende vangsten en de totale overkill aan experimentele vismethoden, waarbij dressuur weliswaar realiteit is maar de suggestie van 'een versnelde evolutie' een fabel, staat centraal in zijn belevingswereld.
Het meest interessant waren de verhalen over de bijna aandoenlijke onzekerheid waarmee jonge vissers hem soms vragen stellen. Bijvoorbeeld op de beurs. Vanuit het niets hebben zij zich 'ingekocht' in deze wereld van ervaringen en meningen... en daar staan ze dan; met pleinvrees... wat te doen?! Logisch wel.
Zijn rigs waren destijds simpel en zijn het nu nog steeds. Ze werkte 30 jaar geleden en doen dat nog steeds. Ik zit zelf niet zo in elkaar. Geloof dat aanpassingen op bepaalde momenten op z'n plaats zijn, maar bewonder wel de oprechte eenvoud. Het is een verademing in deze (complexe) tijd. Hij blijft maar drie dagen en in de laatste nacht vangt hij zijn eerste en enige karper; een werkelijk prachtige schub van net onder de 19 kilo. :-)

Zeelt...!

Het is inmiddels dinsdag en los van een enkele zeelt heb ik nog geen karper gezien. Op de kant niet en in het water niet! Nou moet ik weliswaar een leesbril, maar op afstand zie ik nog steeds behoorlijk scherp. Ik maak mij nog geen zorgen, maar het is wel het signaal dat ik niet op een goudpot zit. Even denk ik erover om Guillaume te vragen of ik kan verkassen, maar aan de andere kant, er valt zo'n eerste keer nog zoveel van het water te ontdekken op mijn stek.
Hoe dan ook, de druk om wat te vangen neemt toe. Waarom toch eigenlijk? Ik heb niets te bewijzen!? Dat competitieve zit waarschijnlijk erg diep verankert. Gek eigenlijk. Het interesseert echt werkelijk niemand of ik nu wel of niet wat vang. De meeste mensen die ik ken vinden dat vissen überhaupt merkwaardig. Dit komt niet voort uit desinteresse of iets dergelijks, maar de emotie is gewoon anders gekleurd. Mensen leven wel met je mee, maar gaan echt niet zitten wanhopen als het even niet lukt. Gewoon een troostend sms'je en men gaat over tot de orde van dag. En zo hoort het ook. Is helemaal niks mis mee. De meeste ware emoties zijn te complex en scherp van aard voor het dagelijks leven toch?! ... Iets om over na te denken ;-).
Neemt niet weg dat ik het zelf des temeer zou waarderen als er iets wezenlijks aan de lijn zou komen. Jurassik Carpe kent prachtige, sterke vissen. Van origine uit de rivier de L'oise. Krachtpatsers die volgens mijn buurman serieus de strijd met je aangaan. Ik kijk er echt naar uit... wordt er zelfs een beetje zenuwachtig van!

Karper…!

En dan opeens, zoals wij dat allemaal gelukkig eens in de zoveel tijd meemaken en vaker nog dan dat van dromen, begint zomaar uit het niets een van mijn hengels af te lopen. Het is die ‘reserve’ bij ‘de rollende rakker’. J En soms weet je het gewoon direct: dit moet karper zijn! En het was ook karper. Een kleintje weliswaar, maar het onomstotelijke bewijs dat ik niet in het luchtledige zit te vissen. Zo'n vangst betekent een enorme boost voor je zelfvertrouwen en het wegstrepen van de blank als favoriete activiteit.
Toch zet de belofte niet door. De rest van de dag is het weer stil. Ook bij mijn buurman loopt het niet, net als bij de overige vissers op het meer. Zo nu en dan komt er wel een zeelt langs, maar tja, da's niet wat we willen. Rond iets na 19.00 uur zie ik meerkoeten rond een van mijn stekken ronddwalen. Merkwaardig, dit water is ongelofelijk helder, maar er wordt desondanks nauwelijks gedoken. Dit terwijl ik nota bene witte boilies voer! Bij mij thuis weten die zelfde beesten de donkere varianten tot op 3 meter diepte in water zo troebel als erwtensoep nog te vinden! Zouden ze bang zijn voor wat er in het wier leeft? Of is deze Franse tak gewoon kippig?! Ik begrijp het niet, maar vind het natuurlijk prima. Ik zou zeggen, leer die Hollandse versie eenzelfde voorzichtigheid.
Die ochtend horen mijn buurman en ik wat gelaten het verhaal aan van samenscholende vissen op het ondiepe bij stek 12. Ze zijn er klaar voor... voor de paai wel te verstaan. Ja, nu wel! Eerder lukte het niet vanwege de koude nachten. Afwachten dus… het kwartje valt!

O brothers, where art thou...?

We zijn weer 2 dagen verder en er wordt helemaal niets (meer) gevangen op het meer. Nou ja, op 12 hebben ze 1 vis, maar met zeker meer dan 30 hengels in het water noem ik dat toch niks. Te veel hengels zwijgen! Gelukkig is de wind wel wat gedraaid en staat er nu een forse 3 vanuit het zuidwesten te blazen. Beterrr! Nu kijken of we toch nog een 'zwerver' kunnen strikken. Mijn buurman is inmiddels naar huis, zo ook de vissers aan de zuidzijde van het water. En mijn overburen op stek 24 zijn verkast. Ze zagen geen vissen meer in en om hun stek... Nou, dat heb ik al de hele week denk ik bij mijzelf, maar goed. Ze hadden ook vis zien springen aan de overzijde bij stek 6 en 7. Logische keuze dus lijkt mij, maar ik blijf! Op stek 12 liggen ze opgestapeld en bijten ze ook niet, dus waarom verkassen...
Ik heb nog 1 nacht te gaan en misschien heb ik mazzel. Ik vaar nogmaals alle vier mijn hengels uit. 1 marker verplaats ik naar een iets rustiger deel van het water. Dat kan nu iedereen vertrokken is. De choddy's liggen in en op het wier en de pop-ups plaats ik met de hand op de kleine open plekjes er tussen. Ik wil zeker weten dat ze goed liggen. Na de hengels op de bancksticks te hebben geplaatst vaar ik voor alle zekerheid nog even terug om een en ander visueel te controleren. Met de Aquascope laat ik mij langs de marker drijven en inderdaad, daar zie ik een heel klein geel balletje precies tussen het wier mij toelonken. Dit kan toch gewoon niet mis gaan?!
Rest mij verder niets anders dan af te wachten. Alle hoop is gericht op die enkele zwerver die zijn nieuwsgierigheid niet kan bedwingen... Ik hoop echt dat het een vetzak is!!!

Food for thoughts ... ✌

Met een tikkie ongeloof in het lijf rij ik die volgende ochtend het terrein af. Dat die laatste nacht niets opleverde klopt gewoon niet voor mijn gevoel. Ik had op z'n minst iets van een aanbeet moeten krijgen. Dan maar zeelt... Nu zegt men dat het zonder vis op de stek moeilijk vangen is. Een open deur zoals dat heet, maar ik geloof gewoon niet dat in al dat water voor mij geen vissen zwommen.
Natuurlijk waren ze er... ik wist ze alleen nog niet op de juiste manier te vinden. En het volkomen gebrek aan interesse voor voedsel betwist ik ook. Echt goed aas doet altijd eten. Nu heb ik een hoop geleerd deze week, krijg je als je met mensen praat, maar het meeste ontleen ik toch aan deze twee gedachten over aas en locatie.
Na deze sessie doet het vissen op Jurassik Carp mij denken aan een soort loopgravenoorlog. Alleen hebben we het hier niet over loopgraven, maar gangen door het wier. Wil je kans maken, met name natuurlijk op die momenten dat er niet hele scholen vis op je stek foerageren, dan zal je deze gangen, deze loopgraven waarin zij zich bewegen en verschuilen, moeten opsporen. En hoe hoger het wier des te beter! Lekker veilig! Probeer zo de vissen te onderscheppen. Veel, zo heb ik uiteindelijk gemerkt, kan op zicht en met de hand... heel precies!
En als je toch geen zicht hebt, kies dan nog steeds voor dit wier, maar gebruik een Cannonbal (Frank Warwick) om het wier te laten wijken of een chod-rig. Deze laatste ook met name voor een goede registratie als je op grote afstand zo in het wier vist. Is soms nodig met groter water. En slijp je haak... Bijten is hangen! En zorg er dus voor dat je aas hoogwaardig is en vers!!! De concurrentie is stevig in de vorm van natuurlijk voedsel...
Food for thoughts!
Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

vissers hebben ons al beoordeeld

Algemeen
Faciliteiten
Ons aanbod
Begeleiding
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

Koicenter Tiel
Korda
NTEC
MTC Baits
PK Baitboats
Dragon Baits
Grain Baits
KWO
Dynamite Baits
Nash Tackle
Cipro Baits