Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 19) - Jurassik Carpe again

Jurassik Carp again... ✌

Ik was wat later dan normaal dit keer aan het water van Jurassik Carp 1. Ik kon pas aan het einde van de ochtend thuis vertrekken en de rit duurt toch nog zo'n kleine 5 uur, vandaar. Maar de ontmoeting aan het water met Grégory was er niet minder hartelijk om. Hij spreekt nauwelijks Engels en ik geen Frans, maar het botert verder prima; non verbaal zijn wij allebei vaardig! Aardige kerel trouwens. Het wordt wel wat lastig als het gesprek inhoudelijk moet worden, maar wij zijn met elkaar overeengekomen dat we dat gewoon niet doen. Onderwerpen zoals het weer, de vangst en wel of geen brood in de ochtend zijn zo ongeveer de piketpaaltjes waarbinnen we laveren. Wordt het te complex, dan bel ik gewoon Guillaume.
Ik sta even later met een peukie van het uitzicht te genieten. Heerlijk zo: lichte bewolking, matig windje, een beetje warm wel, maar met een vooruitzicht van 3 dagen vissen. Heb er zin in! Ik ken inmiddels de weg en dus mag ik dit keer het avontuur helemaal alleen beleven... Ik doel daarbij op de rit om het water heen ;-). Jezus, wat ben ik blij dat mijn nieuwe auto wat hoger op de wielen staat dan die oude 850. Het lijkt België wel. Alhoewel, de gaten daar hebben ze inmiddels dichtgesmeerd; deze hier verdienen nog wat aandacht. Wel een goeie test om te kijken of alle schroeven vastzitten in die 2e hands bak van mij.
En terwijl ik zo lustig langs alle stekken stuiter merk ik dat er nauwelijks vissers te zien zijn. De bivvy's staan er wel, maar de mannen missen. Dan maar zonder praatje naar mijn stek. Heb je met zo'n collectieve siësta. Maar goed, zo lekker bijslapen in de middag is ook hėėrlijk moet ik toegeven.

Volle maan... ☼

Stek 24 is schaduwrijk. Althans vanaf de middag. Helemaal niet verkeerd, want het kan warm zijn in Frankrijk! Eenmaal ter plaatse ben ik maar direct begonnen met het zoeken van spots en het optuigen van de hengels. Normaliteit ga ik eerst even een uurtje of wat acclimatiseren, maar gezien het late tijdstip vond ik dat nu niet handig. Het ritueel van alles op z'n plek leggen en opbouwen kost al gauw enkele uren, dus wil ik nog even rustig genieten van een eerste kop koffie bij zonsondergang, dan moet ik opschieten.
Het zou die nacht volle maan zijn en dat is altijd spannend. Er hangt iets magisch om deze schijngestalte. Oerkrachten worden aangesproken en maken het beest in ons los...! Althans zo luidt het bijgeloof. Fysieke impulsen als gevolg van een toenemende aantrekkingskracht en lichtintensiteit zouden daarbij van invloed zijn.
Of het daadwerkelijk wat betekent in onze praktijk weet ik niet. Ed Cremers heeft hier wel een mooi verhaal over. Het is in ieder geval geen saai moment: verhalen over huilende weerwolven, meldingen van ronddolende heksen en spoken (witte wieven), onrust bij mens en dier... Het zou ook aanleiding zijn tot weeromslag of het juiste moment om bepaalde kruiden te plukken. En aangezien onze hobby voor een belangrijk deel op geloof is gebaseerd laat ik mij hierin lekker meeslepen.
Kortom; de hengels moeten er gauw in, want vannacht gaat het al gebeuren! Ik zie het helemaal voor mij: totale chaos op mijn stek, natte kleding op mijn stretcher, slijm en smurrie op de onthaakmat, de weightsling voor mij in het water met een laatste knoepert en een totaal uitgewoond hoofd met koffie... mmmmmh! :-)

Lekker handig...! ⚡

Om alles nog wat meer kracht bij te zetten begin ik alvast met het opstellen van mijn camera. Zo eentje op een statief. Gewoon om de druk bij de vissen wat te verhogen. Ik zie die dikke Jopen al denken: Tja, als'tie dat gaat doen, dan moeten we wel bijten toch...?! ;-)
Nu is het merkwaardige van een statief dat deze zowel bedoeld is om je kostbare kiekdoos veilig op hoogte te verankeren, als ook dat het een uiterst labiele constructie betreft. In een wat minder bewust moment kiepert deze dan ook voorover, prompt op de punt van een uit de grond stekend stuk wortel. Ik reageer nog wel, maar te laat. Vol ongeloof hoor ik hoe mijn lens de strijd aangaat met dit hardnekkig stukkie natuur. En je begrijpt, deze strijd liep niet goed af. Daar ligt de lens mij gebroken aan te staren! En het enige dat ik mij kan bedenken is dat het geen goed teken is... Iets wil mij duidelijk maken dat ik wat voorbarig ben geweest misschien?!
Tja..., en dan? Ik heb nog wel een telelens, maar dan moet ik zo'n beetje op stek 15 gaan zitten wil ik op de plaat passen. Even ziet de wereld er een stuk minder vrolijk uit, want zonder foto's géén trofeeën!
Maar goed, waar een wil is, is een weg en dus begint ik toch aan die 'lange afstand opstelling'. Wat niet meevalt. Met name de belichting is een puntje. Door mijn hoofdlamp aan het statief te bevestigen lukt het mij uiteindelijk toch om iets van scherpte te forceren en na een paar proefjes lijken plaatjes van de vis, die ik nog wel even moet zien te vangen, weer binnen handbereik.

Geen goed nieuws... ⚡⚡

Nog wat napruttelend pak ik mijn gebroken lens op en bekijk de schade nog eens goed. Wat blijkt, het glas is helemaal aan diggelen, maar het is de ruit van de filter die voor de lens is geschroefd; ter bescherming! Opeens herinnering ik mij de woorden van de verkoper weer: "Kerel, koop ‘m nou maar, want mocht ‘tie een keer ergens tegenaan stoten dan hoef je niet gelijk een nieuwe lens aan te schaffen!" Oooooh, wat heeft deze man een gelijk gekregen zeg. En helemaal in m'n nopjes ga ik weer over tot de orde van de dag. Zo zie je maar dat ellende relatief is. Geluk trouwens ook, want het is inmiddels midden in de nacht en de hengels zwijgen in alle talen...!
Toch iets gefrustreerd vis ik die volgende morgen een van de Zonnebaarzen die voor mijn stek zwemmen met mijn schepnet uit het meer. Zo in het water schitteren ze al vanwege hun weelderige 'tatoeages', maar ik wil er wel eens eentje direct onder mijn lens... in de zon. Prachtig, wat een kleuren en patronen! Dat heeft onze lieve heer toch maar mooi geknutseld...
Ook die middag blijf ik karperloos en de nacht die erop volgt ook… Zaterdagochtend komt Guillaume even buurten. Hij verteld dat er in de afgelopen weken nauwelijks wat gevangen wordt. Zijn lezing is dat het water te warm is en de waterspiegel bijna een meter gedaald. Ook heeft de start van het seizoen geen goed gedaan; volgens zeggen zijn veel van de wat zwaardere vissen er (te) vroeg uitgekomen. Ik begrijp oorzaak en gevolg nog niet helemaal, maar beschouw het voor nu toch maar als geen goed nieuws...

Building confidence...☺

Tja, da's dus niet zo fraai. Die zaterdagavond neem ik mij dan ook voor de nacht op te blijven. Ik weet niet, maar ik wil solidair zijn met de vissen. Tenslotte, als ik wil dat zij bijten, dan moet ik er misschien ook maar op toezien dat ze het doen ;-). Tot nu toe konden zij zich ongestraft drukken, maar zo onder toezicht...?!
De nacht voelde ook gewoon anders aan dan die twee ervoor. Misschien kwam dat wel door de maan die zo prachtig langzaam uit de bomen kroop of de spanning die zich aan het opbouwen was omdat ik nog steeds geen karper had mogen begroeten of gewoon het feit dat ik iets te veel koffie op had... Ik weet het niet, maar hoe dan ook ik zat er. Vol spanning afwachtend. De gedachte een beetje wegdrukkend dat het weer net zo goed een karperloze nacht zou kunnen worden. Tja, waarom niet...?!
Fatalisme valt nauwelijks te blokkeren. Het komt vanzelf. Hoe vaak hebben we deze twijfels wel niet. Dan zie ik mijn aas, eenzaam als Robinson Crusoe, op een eiland, ver weg van de door vis bewoonde wereld of grote bakken die langzaam voorbij glijden en mijn aas geen blik waardig gunnen of erger nog: vis, naarstig op zoek naar voedsel, maar niet in staat om mijn rig te vinden. Het kost mij geen enkele moeite om de meest kansloze scenario's levendig voor mij te zien. Niet handig!
Wat daarbij een beetje helpt is alle goede overwegingen die tot de presentatie geleid hebben nog eens voor jezelf op een rijtje te zetten. Building confidence noemen ze dat. Maar het is al laat en alle piepers zwijgen. Ik zet Jochem Meyer maar even op. Kan wel wat positieve energie gebruiken.

Zie ik het nou goed... 1

Toch blijft het stil. Het is inmiddels zondagochtend en ik heb de hele boel omgegooid. Slechts ėėn hengel ligt nog op dezelfde plek, maar dat is gewoon omdat dit een wereldstek is. Er moet alleen nog karper overheen zwemmen. Zeelt zit er wel (lees verderop) en waterhoen, dat weet ik nu... Maar de stilte overheerst en verschillende gedachten groeien in mijn hoofd.
Het water is in de afgelopen 2 maanden behoorlijk gezakt. Guillaume zegt bijna een meter. Ik denk dat er daardoor ook wel wat verandert in de belevingswereld van de vis. Wat eerst een 'veilige' waterkolom was voelt misschien nu aan als 'ondiep'. Ik weet het niet, maar de karper heeft maar drie agendapunten die zwaar wegen en de behoefte aan veiligheid is er daar eentje van. Dat moet toch ander gedrag afdwingen? Ook bij de verschillende aasdiertjes denk ik...! Misschien tegenstrijdig met wat wij doorgaans vermoeden zoeken zij en de karpers op Jurassik bij dit soort van waterstanden de diepere zones. Lekker schuilen tussen het wier. Zou ook wel verklaren waarom ik in drie dagen geen enkele karper heb zien draaien of springen.
Aan de andere kant, het water is erg warm en mits hierdoor geen gebrek aan zuurstof ontstaat reageren Karpers hier over het algemeen positief op. Hun hartslag gaat omhoog, zo ook de stofwisseling, met meer eetlust tot gevolg! Zou toch iets moeten opleveren…
Maar wat als de tafel beneden vol gedekt staat...? Zou jij dan nog op jacht gaan...? Vanuit de wetenschap dat onze vrienden liever lui zijn dan moe, zie ik ze opeens in mijn gedachte diep, relaxed en veilig zweven tussen het wier waar mogelijk op dit moment het meeste voedsel zit.

Zie ik het nou goed... 2

Rede dus om ze daar te zoeken. Niet afwachten totdat ze bij jou langskomen, maar gewoon als deurwaarder aankloppen ;-). Drie van de vier hengels deponeer ik daarom midden in de diepere zones van mijn stek. Voor zover ik daar overigens bij kan, want mijn overbuurman heeft qua grenzen een iets ander opvatting dan ik. Maar goed, leven en laten leven is mijn devies.
Ook heb ik mijn rig's aangepast. In plaats van een boilie en of snowman probeer ik nu felgekleurde pop ups. Vallen misschien wat meer op zo tussen het wier. Want als daar al zoveel te vreten valt, dan maar inspelen op hun aangeboren nieuwsgierigheid.
Helaas gaat nu wel alles een beetje op de gok. Het water is troebel waardoor ik de bodem niet kan zien en mijn dieptemeter is ermee opgehouden. Een lege accu vermoed ik en gek genoeg heb ik tussen die enorme berg spullen geen reserve liggen. Ik laat daarom mijn rig zo verticaal mogelijk in het wier zakken en de choddy geef ik ruim een meter speling ten opzichte van het lood... Ik heb nog maar ėėn nachtje te gaan en eerlijk gezegd heb ik het idee dat mijn ingeving te laat komt, maar goed. Temeer ook Grėgory mij die ochtend wederom geen goed nieuws bracht: slechts 1 losser, 1 steur en 1 koi op het hele water, dat was alles.
Ondertussen blijven de hersenspinsels komen. Opeens moet ik denken aan het fenomeen consultant. Merkwaardig eigenlijk dat testvissers, voor aas bijvoorbeeld, vaak bekende vissers zijn. Mensen die de klappen van de zweep kennen. Goed kunnen vissen dus. Zou het niet veel beter zijn om de eerste de beste nietsnut te kiezen. Kijk, als hij er dan eentje uittrekt met jouw aas, dan kan je met recht spreken van een 'karpermagneet'...! ;-)

Zie ik het nou goed... 3

Het is inmiddels zondag einde van de middag en twee van de vier hengels heb ik voorzien van zig's. Mede op aanraden van een goeie vismaat. Eėn hoog en ėėn laag gepositioneerd. Fijn als mensen met je meeleven! Gezien de tijd is het waarschijnlijk mijn laatste stap in een reeks van aanpassingen die voortkomen uit een continu voortschrijdend inzicht.
Het is een soort van inhaalrace die je levert met de vis. Een wedloop waarbij het net lijkt alsof de sessie zich langzaam naar een hoogtepunt beweegt. Eerst heb je nog tijd zat en weet je niet welke verassingen het water voor je in petto heeft, maar gaandeweg de tijd vergaar je steeds meer informatie en verkleind zich het speelveld waarbinnen je jezelf als visser beweegt. Je leert signalen steeds beter lezen en interpreteren. Zit de karper steeds dichter op de huid. De spanning stijgt en het is soms net alsof je de vissen kunt zien, waardoor je sneller leert anticiperen op de manoeuvres die ze maken. Net zolang totdat ze niet meer om je heen kunnen.
Dat is het moment waarop je 'goed zit'; op de juiste plek met het juiste gereedschap. Het zijn die momenten waar de spanning een climax bereikt. Je jezelf de vraag kunt stellen: past het laatste puzzelstukje of blijft het bij een bijna raak ervaring...?! Met een goede waarneming en deductief vermogen kan je de vis de zo spreekwoordelijk pas afsnijden; hem of haar klemzetten.
Het enige frustrerende is alleen dat wanneer het uiteindelijk dan toch niet lukt je altijd blijft zitten met die verdomde onzekerheid! En al zijn er voldoende signalen waardoor je een sterk vermoeden hebt dat je het bij het juiste eind hebt, een vangstbevestiging op zo’n moment zou wel erg welkom zijn!!!

Had ik nog maar één dag extra...!

Ik had speciaal voor deze sessie een drietal boilie-varianten meegenomen. Misschien zo achteraf niet echt nodig gezien de omstandigheden, maar deze kleine bolletjes houden mij nu eenmaal erg bezig de laatste tijd, dus ja... het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Veel van mijn sessies staan hierdoor in het teken van experimenteren, zo ook deze.
De eerste bolie was er een met een vrij uitbundige samenstelling op basis van predigested vismeel met Robin Red, Ve-tsin, Trassi, Chili, ei-albumine en Aminol-poeder. Wat je zegt: een spicy 'bom' en behoorlijk 'over de top'. De tweede juist alleen met de meest standaard basismix als drager van Amino's waarin ik deze meelballetjes enkele weken heb laten soaken. De derde een bal die slechts één enkel ingrediënt op de voorgrond zet met weinig verdere toevoegingen: Vers predigested vismeel gemengd met wat babycorn, Chili en ei-albumine. Deze laatste om de bal hard genoeg te maken, want zonder hulp bindt het mengsel onvoldoende.
Met dit arsenaal en wat zelf gekookte hennep (met Chili en wat knoflook) en de basismix van boilie nummer 3 als los grondvoer, heb ik uiteindelijk in die drie dagen 12 spots bevist, gebruik gemaakt van bottom baits, pop-ups, choddy's en zig's. Ben ik begonnen op het ondiepe (+/- 1,5 m1) om uiteindelijk midden in het wier te eindigen op meer dan 5 m1. Ik had 1 losser (wel karper!) vlak voor de boot, 5 zeelten, 1 waterhoen, kilo's wier en 1 zonnebaars... Een blank dus! Maar man oh man, wat als ik nog één dag extra had kunnen blijven... ik zat ze op de hielen!

Food for thoughts ... ✌

De winst van deze sessie, los van kennis omtrent de topografie van stek 24 natuurlijk, is vooral het bewustzijn dat je bij dit soort van uitgesproken weersomstandigheden moet zoeken naar een vorm van matchfishing: bij geen reactie elementen direct aanpassen, tweaken. Ik zou zeggen minimaal 2x per dag. Op deze wijze zo veel mogelijk variabelen aftasten (met name locaties en niveaus) om de vis 'thuis aan de dis' te vinden. Dus niet zoals ik deed: beginnen op het ondiepe en dan langzaam opschuiven, maar gewoon vier hengels op elk een eigen diepte plaatsen en daar verkassen en experimenteren... net zolang totdat je de juiste reactie krijgt.
In oktober ga ik weer. Natuurlijk zal alles dan weer anders zijn, maar deze ervaring blijft toch nuttige bagage. Hou ik iets aan over. Meer dan de kans om er een grote vis te vangen zie ik dit dan ook als de meerwaarde van Jurassik Carp. Het is geen gemakkelijk water, maar zo is elk 'trainingskamp'. Ervoer het ook op The Great Lake... En het bevestigd wederom hoe belangrijk het is om als visser adaptief te zijn. Het water dwingt je het hele arsenaal aan truken open te trekken en al heb je geen direct succes, het verleid je om afstand te nemen van 'je dingetje doen' en moedigt aan om ‘nieuwe wegen te bewandelen’!
Als laatste zou ik nog willen melden dat ik alleen op mijn boilie nr. 3 respons kreeg. Alle aanbeten, zei het van zeelt, maar ook inclusief de karper die ik loste, kwamen op dit uitgesproken, vers en eenduidig voedselsignaal… niet verstoord door een overdaad aan additieven en met een mooi profiel van Aminozuren.
… food for thoughts!
Bekijk dit betaalwaterMeld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Ontdek

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

vissers hebben ons al beoordeeld

Algemeen
Faciliteiten
Ons aanbod
Begeleiding
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

PK Baitboats
Dragon Baits
Korda
NTEC
KWO
Koicenter Tiel
Grain Baits
MTC Baits
Cipro Baits
Nash Tackle
Dynamite Baits