Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 25) - Mooi en mysterieus Maveline...

Mooi en mysterieus Maveline...

In oktober ga ik met Marco een week naar Maveline. Het gonst al een tijd door mijn hoofd en maakt mij wat onrustig. Gewoon ongeduld denk ik. Ik ben dan ook naarstig op zoek naar een oplossing. Iets als een consult met professor Barrabas; of hij de tijd niet wat kan inkorten?! Lijkt mij handig, maar die knakker is natuurlijk nergens te vinden.
Nu heb ik inmiddels een andere truc bedacht en dat is een driedaagse sessie om het water alvast te verkennen. Héérlijke smoes om weer te kunnen vissen en ik ben er dan toch al een beetje mee bezig.
Voor zo'n korte sessie is het water net aan te rijden. Rond de 650 kilometer is te doen. Al is dat wel de grens. Ik bedoel, voordat je goed en wel zit ben je een dag verder en dat vind ik nog net in verhouding staan tot de vistijd ter plaatse. Komt bij dat ik dit keer op een eiland zit (stek 12) en dat maakt de exercitie nog ingrijpender.
Bij aankomst staat de eigenaresse mij op te wachten. Zij heet Annette Peutz en spreekt Nederlands. Aan haar accent merk je dat ze al lange tijd in Frankrijk leeft. We hebben een leuk gesprek. Zij is duidelijk begaan met het water en de inwoners. Ze verteld over de overmatige regenval van de afgelopen periode, maar dat er desondanks goed gevangen wordt. Ik spreek mijn waardering uit over de schoonheid van de omgeving. Maveline is werkelijk prachtig; mooi en mysterieus. Het water is wat groenig en redelijk helder, al blijkt dat laatste in de praktijk een beetje tegen te vallen. De Aquascope heb ik slechts één keer kunnen gebruiken.

Lijzig, luie naaktslak...

De boot waarmee ik naar het eiland wil varen is zichtbaar op leeftijd, maar hij blijft drijven en daar gaat het om. Ook kan een beetje poreuze bodem geen kwaad in verband met al dat overtollig regenwater. Na een praatje met twee collega's die het water goed kennen gooi ik de boot vol en vaar naar het eiland. De zon is net gaan schijnen. Dit in contrast tot de wolkbreuken onderweg. Alles voelt zoals het hoort.
Voor het zoeken van mijn spots kies ik voor variatie. Het is de bedoeling dat ik het water leer kennen, dus de vraag is vooral wat zoal de ‘smaken’ zijn. Links voor de doorgang naar stek 6 tref ik een wierveld aan met daarin enkele open plekken. Met de andere hengels zoek ik het open water op (+/- 3,5 m1 diepte) en de bomen langs de oever.
Eerst maar eens kijken of ik wat leven kan vinden. Lekker bakkie koffie erbij en de wereld kan mij gestolen worden... ik ben vissen!
Zo in de zon reageert mijn hartslag spontaan op de rust. Alles lijkt steeds trager te gaan. Ik ben moe, heel erg moe. Van de rit en de paar werkdagen ervoor. Maar het is een positieve, relaxte vorm van vermoeidheid. Het heeft iets van die lijzig, luie naaktslag die op z’n dooie akkertje mijn voerbak aan het bevuilen is… de gladjanus. Het stikt ervan hier op het eiland. Ze kruipen overal; over mijn emmers, aquascope, voerbakken, op en in de tent…

Strak achter de stok...

Diezelfde middag zo rond een uurtje of vijf zit ik even aan de telefoon met Judith. Er is in de klas van Roos iets ernstigs gebeurt en het stemt ons beide droevig. Soms heb je dat; kent het leven nare wendingen. Dan gaat opeens midden in het gesprek mijn rechter hengel af. Ik reageer bijzonder traag. Hij ligt er eigenlijk nog maar net en gezien het onderwerp van gesprek stond ik niet bepaald in de startblokken.
Opeens realiseer ik mij dat deze hengel vlak voor de kant ligt met ver overhangende kruinen en een indrukwekkend mangrove bos eronder! Ik laat mijn telefoon vallen en spring op. Te laat, want ik hoor aan de slip dat de vis al op snelheid is. Stom, stom, stom…, want blokken heeft nu geen zin meer. Ik probeer het nog wel, maar zware kolken achter de kruinen doen het ergste vermoeden. Ter plaatse probeer ik nog wat te redden, maar de situatie is volledig uitzichtloos. Ik besluit de lijn te verbreken...
Ik ben wel gelijk wakker. Eenmaal weer op de kant verander ik de setting van mijn hengels. Zij het met een ”gedempte put en verdronken kalf” gevoel. De hengel voor de boom plaats ik vlak voor de opening van mijn bivvy. Ik gooi de slib dicht, veranker met een haring mijn achterste bankstick en ga er vlak achter zitten. Mocht hij gaan, dan krijgt de vis geen meter. Het is vooral zaak om ze niet op stoom te laten komen, want dan valt een beetje fitte vis gewoon niet te blokken. In de nacht laat ik de voordeur open zodat ik vrijwel direct vanuit mijn stretcher de hengel kan grijpen. De spanning zit er opeens goed in… zouden ze los gaan?

Huh …?!

Het is nauwelijks te geloven, maar we maken gelijk maar een sprong naar zaterdagochtend. Ik doe om 5.00 uur mijn ogen open. We zijn ruim anderhalve dag verder en ik heb nog steeds geen tikkie gehoord. Voor mijn gevoel lig ik zo'n beetje tussen de vissen, maar ze willen maar niet piepen die Delkim's! Het is zo stil. Ik vind het raar…
Oké, niks vangen is mij niet onbekend en mysteries heb ik vaker aangetroffen, maar helemaal achterlijk ben ik nou ook weer niet. Frustratie dringt zich op. Het kan toch niet zo zijn dat ik nu ga zitten blanken? De omstandigheden zijn zo mooi, het water oogt zo kansrijk. Schijn bedriegt mogelijk, maar eerlijk gezegd denk ik dat ik iets niet goed doe, maar ja… wat?
Opeens zie ik rechts een heel klein, lelijk duiveltje op mijn schouder. "He psssst..." fluistert hij. "Je boilies doen het niet, je rig's liggen niet lekker en je lijnen hebben de vis verjaagd. Die vissen hier zijn veel te slim voor jou…!” Hij grijnst kwaadaardig en verdwijnt met zijn middelvinger ophoog…!
Ik wordt gek joh! Zie dingen die niet bestaan; hoor opeens kerkklokken beieren alsof er niets aan de hand is, terwijl juist de tijd dringt. Ik verzuip bijna in de koffie, maar het brengt mij geen soulaas. Het is gewoon te stil hier en heb iets van houvast nodig. Ik kijk rusteloos om mij heen…
Het is uiteindelijk een heel klein, piepklein kikkertje die te hulp schiet en voor afleiding zorgt… pffff, wat een prachtig beessie!

Worstenpresentatie…

Maar goed, met dit sentiment komt er geen karper op de kant, dus direct na mijn ontwaken op die zaterdag, de bijna-psychose en kersverse vriendschap besluit ik om al mijn tuig aan te passen.
Ik begon in eerste instantie met de combi-rigs zoals ik die in januari op Domaine de la Vallee met succes heb ingezet, maar ik heb het idee dat deze voor Maveline te stijf en te kort zijn. Gezien de zachte bodem, de ad random bodembegroeiing en het feit dat je deze vaak niet kan zien blijf ik onzeker over van mijn presentatie.
Ik stap over op meer souplesse, lengte en zekerheid. Wel houd ik vast aan het principe van de multi-rig. Ik heb het idee dat deze in veel gevallen gewoon prima werkt. Ook gaat het aas van de bodem. Bij twee roken ze namelijk na een dag liggen behoorlijk muf. Sowieso het feit dat de enige aanbeet van de afgelopen twee dagen op een dubbel tijgernootje kwam, doet mij twijfelen aan de boilie die ik mee heb. De zoete grondtoon van Scopex lijkt geen goede keuze. Mogelijk is een wat hartige of gekruide bal hier nu beter op z'n plaats. Het punt is alleen dat ik niet veel anders bij me heb… ;-).
Een en ander resulteert in een zogenaamde ”worstpresentatie”. Ik prop een pva kous (44 mm.) vol met boiliekruim en knoop deze tot over mijn lood. De haak monteer ik aan de andere kant… klaar is Kees!
Mooie opzet. Land geheid goed op de bodem zonder verstrikt te raken in (lichte) obstakels en remt ook het lood wat zodat deze minder in de grond wegzakt. Een witte 15 mm. pop up van Grain Baits (chocola & banaan) komt aan de wartel en hangt zo netjes boven loodhagel en aasbed.

Beter zo...

De stap naar meer souplesse, lengte en vooral zekerheid ten aanzien van de presentatie is een goede. Vanaf dat moment komt er meer leven in de brouwerij. Ik zoek ook wat meer de kanten op, want met name daar lijken ze te eten. Helaas is het vooral ‘broeder zeelt’ die de kant bezoekt. Mooie beesten hoor en het is vis, maar niet diegene waar ik voor kom. Er zit echter niets anders op dan geduldig te wachten tot de eerste karper zich aandient.
Voor diegene overigens die in de toekomst op stek 12 willen vissen, aan de achter- en zijkant van het eiland liggen prachtige openingen in het groen. Precies goed voor een hengeltje. Oké, je moet bij een aanbeet wel bereid zijn om het water in te springen, maar toch… mooie stekkies. Ik besluit om er een hengeltje voor de laatste nacht neer te leggen. Nauwkeurig gepositioneerd op nog geen 1,5 meter van de kant. Geen waker eraan, want de vis kan maar één kant op.
Niet veel later echter hoor ik mensen arriveren op stek 6 en ik realiseer mij opeens dat gezien de positie van de stek de vis mij kan dwingen om in hun water te drillen. En hoe graag ik ook vis vang, ik kan niet aan de gedachte ontkomen dat dit ”not done” is. En na een half uurtje besluit ik om toch de hengel maar weer weg te halen. Pech gehad.
Maar mocht je het geluk hebben dat het water daar vrij is… doen!

Eindelijk karper…!

Ik had overigens vrijdagnacht een vreselijke harde klap op het water gehoord. Vlak voor mijn eigen oever. Ook zie ik er met zeer grote regelmaat bellenplakkaten opstijgen. De bodem daalt er namelijk snel naar ruim 3 meter en het zou best eens kunnen dat er vissen vlak voor mijn voeten zwemmen.
Ik besluit om maar eens op goed geluk te gaan en werp zo’n ”worst” vlak voor mijn kant. Niet heel veel later krijg ik inderdaad beet. Helaas is het wederom zeelt.
Pas zaterdagnacht vang ik dan eindelijk die verlossende vis. Tijdens het uitvaren (gelukkig op de terugweg) gaat opeens een van mijn hengels af! Ook deze ligt bij een boom, maar met ietsje minder oerwoud eronder. Ik gooi het gas open en ram de oever. Ik smijt de hengel op de kant en werp mijzelf er achteraan. Verrassend atletisch (;-)) krabbel ik weer overeind en pak de hengel van de steunen; hij zit er nog aan en heeft zich niet vast gezwommen! Dit keer voel ik dat het raak is.
Ik heb alleen bij mijn ”sprong” de lamp van mijn hoofd gestoten en nu zie ik dus helemaal niks meer. Met wat geklungel weet ik hem weer terug te zetten en besluit de vis vanaf de kant te drillen.
De rest is geschiedenis. Er gaat niets mis en een bescheiden spiegel land in het net. Ik ben helemaal gelukkig, maak wat foto’s, neem een bak koffie en doe die nacht geen oog meer dicht… iets van het mysterie lijkt opgelost.

Merkwaardige afsluiting...

Die ochtend heb ik nog een laatste merkwaardige ervaring. Vlak voordat ik start met inpakken vertrekt wederom een van de hengels. Het is een korte run, gevolgd door een slappe lijn. Alleen het lood is gelost. Ik leg snel een nieuwe ”worst” in. Na minder dan 20 minuten vertrekt deze hengel opnieuw en wederom valt de lijn slap! De 3e keer ga ik vlak achter mijn hengel zitten. Ook nu duurt het slechts enkele minuten voordat het raak is en terwijl ik de lijn zie oplopen sla ik aan. Weer niks!
Ik heb geen flauw idee wat er gebeurt. Alle vissen daarvoor hingen zonder twijfel muurvast en waren perfect gehaakt en dit lijkt wel Houdini zelf. En het maffe is dat ik zelfs nog een 4e keer heb ingelegd, maar nu zonder ”worst”, met als gevolg dat er opeens helemaal geen reactie meer kwam… Tja, schiet mij maar lek?!
Nog wat verward begin ik maar met opruimen en vul de boot. Als ik voor de laatste keer de kant op kruip om nog even rond te kijken of ik niets vergeet, zie ik in mijn ooghoek de boot wegdrijven. Shit… ik zit op een eiland! Ik bedenk mij geen moment en spring hem achterna.
Niet veel later vaar ik druipend en wel richting stek 3. Ik wil daarbij en passant nog even wat beelden van de omgeving maken, maar realiseer mij opeens dat de nieuwe iPhone SE van net 2 dagen oud in mijn broekzak zit! En die zijn dus niet waterdicht hè… ;-)
Daar sta je dan, tussen de Fransen, zonder routekaart, zonder tekst en met het topografisch brein van een zeebaars. Ik ben uiteindelijk maar met de zon in de rug gaan rijden, richting Parijs. Bij het eerste de beste pompstation heb ik ouderwets een kaart gekocht en de caissière gevraagd of ze wist waar we zaten. Ze kwam niet meer bij…! :-)))
De telefoon ligt inmiddels al een paar dagen in een bak met rijst. Dat schijnt het vocht eruit te trekken volgens ervaringsdeskundigen. We zullen zien. ;-)

Food for thoughts... ✌

Misschien niet zo belangrijk, maar er zitten een hoop kraaien op Maveline. Het valt mij echt op. Er is ook niet aan te ontkomen of zo, want ze maken een pokkenherrie! Geeft het geheel in de avonduren een wat gothic tintje. Lekker wel. Het zit een beetje in de lijn van mijn vrienden de “Waterraven”, al heb ik deze hier nog niet gezien. Misschien maar goed ook.
Maar goed, uiteindelijk hebben drie van de vier hengels vis opgeleverd. Niet allemaal karper, maar wel vis. En allemaal op die worstpresentatie. Duidelijk een stap in de goede richting, vooral ook dankzij Marco die vanuit het thuisland driftig meeleeft met mijn zoektocht. De overstap van mijn boilie naar die kleine, witte pop up van Grain Baits maakte mogelijk het verschil, misschien in combinatie met de presentatie…?
Als je alle gebeurtenissen een beetje op een rijtje zet, dan heeft het wel iets logisch, maar tegelijkertijd ook iets verwarrends. Met name die laatste paar uren. Hoe dan ook, we gaan het zien straks in oktober. Ik ben benieuwd.
Over logica gesproken, mijn dochtertje vroeg mij laatst: "Pap?" Ik zeg: "ja lieverd." "Weet jij wie de eerste mensen op aarde waren?". Ik zeg: "nee lieverd." Ze zegt: "Bouwvakkers pap." Ik zeg: "Hoezo lieverd?" Ze zegt: "Omdat zij de huizen voor de mensen maken… da’s handig!"
Tja, soms moet je over dingen niet al te moeilijk doen of te veel nadenken, dan is zowel je dag goed als het pad vrij om door te gaan…! ;-)
Food for thoughts.
Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

6990 vissers hebben ons al beoordeeld

9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Algemeen
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Faciliteiten
9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Ons aanbod
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Begeleiding
Al bijna 10 jaar boeken wij meerdere malen per jaar zowel privé met familie en vrienden, maar ook zakelijk voor onze (boilie)testsessies met teamleden en weekjes vissen met onze klanten via The Carp Specialist. Wij zijn daardoor op vele bestemmingen geweest in zowel Nederland, België, Frankrijk en Italië. Altijd is het perfect geregeld, of we nu 1 of 2 stekken boeken, een weekendje of een hele week een water exclusief afhuren, het is altijd goed georganiseerd door Bas en Jeroen en goed geregeld met de watereigenaren. Perfecte locaties, wateren met een mooi en groot visbestand en een grote keuze in water, bestand, faciliteiten en rij-afstanden, keuze genoeg! Omdat wij ook wel eens wat extra’s als we met een hele groep zijn er iets dan iets voor de hele groep 'geregeld' moet worden – BBQ of materiaal is een belletje met Bas of Jeroen voldoende. Het is ook fijn dat ze altijd gewoon te bereiken zijn of dat ze je op korte termijn even terugbellen. Ook voor advies en informatie vooraf, mbt het water waar je heen wilt staan ze altijd klaar. The Carp Specialist – 5 Stars of Quality!
9
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Hans & Quint Ramerman
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al 58.639 tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

Korda
Dragon Baits
KWO
Koicenter Tiel
Grain Baits
Dynamite Baits
NTEC
PK Baitboats
MTC Baits
Cipro Baits
Nash Tackle