Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 26) - Zomersessie

Weer eens lekker vissen met Jeroen...

Het is volgens mij de eerste keer weer na zo’n 8 jaar dat ik een sessie doe met Jeroen. Hij is een van mijn twee partners uit mijn architectenbureau en eigenlijk net zo verzot op vissen als ik. Hij doet het alleen niet zo vaak. Simpelweg omdat er nog honderdduizend andere dingen bestaan waar Jeroen mee bezig is en je kunt je als mens nu eenmaal niet in meerdere delen splitsen. Nog niet althans en dus zit hij nog maar zelden aan de waterkant.
8 jaar geleden lukte het nog wel. Onze laatste sessie was precies het moment dat Obama de verkiezingen won. Wij hoorde het op een piepklein, krakend radiootje terwijl wij samen in een veel te kleine bivvy zaten om vis uit het Delftse Hout te trekken. Vergeefs helaas, maar het bericht over Barak maakte veel goed. Wij vonden het wel wat die gozer. Alles beter dan Bush.
Het was vreselijk mistig die nacht weet ik nog. Niet te zuinig. Enkele uren voor de definitieve uitslag had ik nog een poging gedaan om mijn lijn uit te varen met een kano van Bart Smit, maar dat kan je toch maar beter laten. Het liep gelukkig net goed af…
Maar goed, we hebben de stoute schoenen aangetrokken om weer eens lekker te vissen en donderdag iets voor tienen zaten we samen in een werkelijk tot aan de nok toe gevulde Volvo. Op weg naar Frankrijk. Karpers vangen. Voor de Franse grens was het nog even spannend (Jeroen oogt namelijk een tikkie exotisch) maar de gendarmerie had geen interesse. Sterker nog, ze waren nergens te bekennen, ondanks de files die ze veroorzaken.

Patronen en gewoonten...

Nu is het zo dat als je wat vaker alleen vist (zoals in mijn geval dus), je gaandeweg tal van vaste patronen en gewoonten ontwikkelt in de wijze waarop je je dagen doorkomt. Die patronen en gewoonten tonen zich al bij de voorbereiding en zetten zich voort in het opzetten van je kamp, het uitzoeken van je spots, het plaatsen van je hengels en wat je zoal verder op de dag onderneemt om je vis te vangen.
Gek genoeg heb je dat van jezelf niet zo door. Maar zodra er iemand bijkomt, die ook nog voor een deel afhankelijk is van wat hulp-, hand- en spandiensten, dan verandert dat. De machine loopt nog wel, maar gewoon veel minder soepel. Met name de volgorde van handelen lijkt opeens niet meer vanzelfsprekend. Eén korreltje tussen de tandwielen en alles stottert… maakt je bewust van wat voor gewoontedier je eigenlijk geworden bent. Gelukkig is het prachtig weer en hebben we de tijd.
Over weer gesproken, de afgelopen periode is het hier bloedheet geweest. Temperaturen tot boven de 34 graden meldt Georget en dat is te zien. Het water staat extreem laag. Dikke pakken wier hebben zich rondom onze stek genesteld en wat doorgaans een redelijk obstakelvrije bodem is lijkt nu een oerwoud. Verder oogt het water en de omgeving als vanouds… prachtig!
Na de sessie op Maveline is het dan ook mijn idee om ook hier met tot over het lood heen getrokken “PVA worsten” te vissen (zie Spinsels nr. 25). Simpelweg om verzekert te zijn van een voor vissen toegankelijke presentatie. Zodat we ondanks de obstakels leren waar wat zwemt.

Sjors van de rebellenclub...

Na een dag hard werken zitten we dan eindelijk. Lekker wijntje erbij en even goed eten. Lachen en praten over het leven. Heel veel mooier kan het niet worden toch?! We wegen onze kansen per hengel en Jeroen kruipt al vroeg onder de wol. Ik blijf nog een uurtje of wat over het water staren. En ook al zou die nacht en de volgende dag ons niet veel opleveren, anders dan steur, een paar brasems en een karper die we samen in mijn bootje in de lelies verspelen, we zijn toch lekker bezig.
Vrijdagnacht krijgen we een grappig vogeltje op bezoek. Hij kwam wel een paar keer langs. Ik heb zijn naam later geprobeerd op te zoeken, maar helaas ben ik geen echte vogelaar… Merkwaardig beesie wel. Hij ging steeds op een van onze hengels zitten en fladderde in het licht van mijn hoofdlamp. Een bundel van 600 lumen. De meeste vogels maken dat ze wegkomen als je ze te dicht nadert, maar deze niet. Als een soort motje gehypnotiseerd door een kaarsvlam leek hij aangetrokken. Ook wel lastig na een tijdje, want elke keer als hij op de hengel neerstreek gingen kort de piepers af. Het klonk een beetje als een brasem als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik vond hem een beetje een Sjors... van Sjors en de rebellenclub. Een liefkozend naampje die mijn moeder mij vroeger altijd gaf. Sjors was een schavuit en bleef bijna een uur lang bij ons bivakkeren. Hij kwam af en aan. Daarna hebben we hem niet meer gezien. Niet veel later ging bij de overburen ook de pieper af. Ik dacht nog even aan Sjors, maar de flitslichten die de bomen zo mooi uittekenen maakte niet aan deze illusie een einde... zij vingen die nacht wel karper ;-).

Lastige fase...

Het is inmiddels zaterdagochtend en los van een enkele aanbeet, wat geharrewar met twee zwanen, een tweede steur, de gebruikelijke brasems en een prachtige ruisvoorn of ”rode rijer” (vind ik persoonlijk een mooiere naam), is er nog geen karper aan boord geweest. Ik baal wel een beetje, want ik had Jeroen beloofd er eentje uit te trekken. En eerlijk gezegd zouden de stekken die we gevonden hebben hier ook voor moeten kunnen zorgen. De enige onzekerheid waar ik tegen aanloop is de nieuwe boilie die in elkaar heb geschroefd.
Het betreft een cocktail van ingrediënten waaronder LT vismeel, Chili vlokken, GLM, aminopoeder, monstercrab en fenegriek. Een proefje in de reeks van proeven in de afgelopen jaren. Het is een beetje mijn ding geworden; experimenteren. Soms met hele mooie resultaten, maar helaas ook tegenvallers. Misschien voegt deze zich in dat laatste rijtje…?
Aan de andere kant, het water is wel serieus ingewikkeld op dit moment. De extreem lage waterstand zet de hele put als het ware op z'n kop. Voetbalvelden met dikke wierbossen vormen de perfecte rust-, eet- en schuilplaats voor onze vrienden. Ik heb er vanuit de boot hele groepen zien rommelen. Ik kom er alleen met mijn rig's niet goed doorheen. Het is een soort oerwoud waar je in ligt.
Waren het eerst alleen de lelievelden waar de karpers zich in terugtrok, waardoor ze eigenlijk vrij eenvoudig te lokaliseren zijn, nu lijkt het overal vakantie! Daar komt bij dat de lelies zelf op dit moment op z'n sterkst zijn, dus ze daar tussen belagen is vragen om moeilijkheden. Ik weet het niet, maar zaterdagochtend heb ik nog niet bepaald grip en zondagochtend moet ik alweer naar huis…!?

Going all the way…

Ik realiseer mij opeens dat ik hier nog niet eerder midden in de zomer heb gezeten. En het punt is dat in het voor- en najaar de situatie veel overzichtelijker toont. Losse lelievelden steken als heldere schuilplaatsen af tegen een verder eenvoudige bodem met hier en daar wat verschillen in diepte en structuur, maar zonder al te veel begroeiing. De wierbossen waar ik nu op uitkijk zijn er dan nog niet. Althans niet in die mate.
En juist deze bossen bieden de karper nu een extra toevlucht om te kunnen schuilen en eten. En natuurlijk zitten de vissen nog steeds tussen de plompenbladen, maar deze bladeren en stelen zijn nu zo verdomd sterk. Deze dichtbepakte zones zijn in mijn ogen een ”hotspot” en ”notspot” tegelijk. Ik zie vissers om mij heen ploegen en zwoegen en ik ken het ook van mijn eigen avonturen. Je neemt er veel risico… en toch… het blijft ”the place to be”.
Ik betrap mij erop dat ik rondjes aan het draaien ben in mijn hoofd. Het zogenaamde “draaikonten”… Dus vier steuren verder lig ik er ook… all the way! Zij het wat in de inhammen en op de iets meer open plekken. De grensvlakken dus. ”Je moet toch dit risico nemen, anders zit je er voor lul!” meldt mijn overbuurman mij vriendelijk. Dit wanneer ik hem vraag hoe het hem verloopt en ik aangeef dat ik nogal wat steuren voor mijn kiezen krijg… Zijn visie is vrij eenvoudig: ”In de velden en op het grind! Alleen dan vang je karper…!” Ik deel de mening maar gedeeltelijk, omdat er situaties denkbaar zijn die anders uitpakken, maar begrijp de bedoeling.... Prikken naar harde grond aan de randen van de lelievelden dus!

Dan toch karper…!

Die zondagochtend vroeg, terwijl ik nog wat op mijn Ipad zit te tikken, gaat opeens mijn rechter hengel af. Deze heeft tot nu toe alleen steuren en brasem opgeleverd en dus veer ik wat gereserveerd uit mijn stoel. Ik glij onhandig op mijn kont de oeverrand af en pak voorzichtig mijn hengel. Er komt niets het water uit, wat op zich een goed teken is, kruip in de boot en kies koers. De lijn ligt wat vast in een tussenliggend wierveld, maar deze is van het slappe soort en dus krijg ik al snel contact met de vis.
Hij is in open water en van het juiste soort. Eindelijk karper aan de haak! We hadden er al eerder eentje verspeeld in de lelievelden, maar deze zwemt vrolijk vrij als een ex-gedetineerde. Hij maakt ook geen aanstalten de lelies weer in te vluchten. Heerlijk en spannend tegelijk, want deze verliezen zou een ware domper betekenen op de sessie. Dit is toch een beetje de vangst waar je naar toewerkt. Het is net na zessen en de zon komt al door. Mistflarden schuiven geruisloos over het wateroppervlak. Iedereen ligt nog op zijn stretcher en ik zit hier alleen op het water... met een vis. De vis is niet zwaar (28 pond) en kost weinig tijd om hem te scheppen, wat volgt is totale ontspanning!!!
Bij terugkomst roep ik Jeroen. Hij heeft niets meegekregen van wat er gebeurt is en heeft duidelijk diep geslapen. Hij probeert grip te krijgen op de wereld om hem heen. Na wat foto's kruipt hij weer in zijn bivvy. Ik ga voor de mijne zitten met een bak koffie en een peuk. Wat een mooie wereld is het zo! Ik probeer er zoveel mogelijk nog van op te snuiven. Over enkele uren moeten we namelijk gaan inpakken en weer naar huis. Ook leuk, maar toch anders... ;-)

Don macho…!

Misschien leuk om te vertellen is dat ook de familie zwaan weer van de partij was. Deze familie was echter van een iets ander soort dan ik doorgaans gewent ben. Het nogal opdringerige soort. Meermaals bezoekt pa zwaan samen met zijn kroost onze stek en al blazend verdedigd hij daar dan zijn tijdelijk territorium. Het lijkt een beetje op de VOC mentaliteit: ergens ongevraagd aan land komen, zeggen dat het van jou is en iedereen hard aanpakken die anders vindt!
Overigens hanteerde deze vriend dezelfde tactiek op het water. Op een zeker moment groepeert de hele familie zich rond een van mijn markers die ik net daarvoor heb aangevoerd. Ik moet dan al serieus oppassen dat ik niet slaags raak met deze grote vogels. En al ben ik zelf ook niet de kleinste, een potje matten op een rubberen boot met een volwassen zwaan zie ik niet zitten.
Terwijl ik mij na een tijdje weer zachtjes naar de marker beweeg komt pa zwaan heel macho op mij afgezwommen. Ik ga rechtop zitten en houd de hengel, die ik in de aanslag heb om straks bij de marker in te gooien, als slagboom tussen ons in: ”Hier ligt de grens vriend!” wil ik hem nog zeggen, maar hij is al op minder dan 2 meter genaderd. Dan besluit ik om toch de boot maar stil te leggen en zet mij schrap. Ik wacht af wat komen gaat. Pappa zwaan maakt zich groot. Ik ook… en de hengel houd ik nog steeds schuin voor mij.
Deze ”stand-off” houdt zo een paar tellen stand en ik schijt werkelijk zeven kleuren…! Dan draait don macho opeens zijn kop en zwemt langzaam doch uiterst zelfverzekerd van mij vandaan. Ma en koters volgen gedwee. Wat zal hij gedacht hebben… mietje?! Of koos hij ook voor zekerheid…? Dacht hij: “die witte Yeti is mij net iets te groot?!”… Ik slaag een zucht van verlichting. Deze slag lijk ik te kunnen ontlopen, maar het voelt als door het oog van de naald.

Food for thoughts... ✌

Los van alle aandacht voor elkaar en de gezelligheid was het qua vangst niet de meest optimale sessie. Jeroen had uiteindelijk 1 brasem gevangen en 1 karper verloren in de lelies. Ik had iets meer geluk, maar ook dat kon beter. We gaan het volgend jaar nog een keertje proberen, misschien pakt het dan wat anders uit. We gaan het zien…
Hoe dan ook, op vrijdagavond zagen wij een bijzonder fenomeen. Ons water lag urenlang precies op de grens van een fikse onweersbui. De regen viel letterlijk alleen aan de overzijde van het water. Je kon de druppels zien vallen, hoorde het gekletter op de bladeren, maar wij stonden er volledig droog naar te kijken… met een drankje weliswaar.
Die nacht donderde en bliksemde het ook, alleen niet boven ons. Op een bepaald moment moest ik een van mijn lijnen uitvaren (brasem!) en zat ik vol in het bliksemlicht, maar zonder enig gerommel boven mijn hoofd. Beangstigend en fascinerend tegelijk. In de grensgebieden kan namelijk van alles gebeuren. Raken verschillende werelden elkaar en kunnen bijzondere situaties ontstaan. In dit geval: ”genieten van de koelte van de regen, terwijl je droog staat”.
Een analogie met onze hobby is zo gemaakt, bijvoorbeeld: ”karpers toch aan de haak krijgen zonder ze te verliezen in obstakels”. Vissen doen wij immers ook vaak op grensgebieden. Hotspots liggen vaak aan randen van wier- of lelies, andere obstakels of overgangen in niveaus…
In aanvang startte Jeroen en ik met marges voor zekerheid. Er kwamen brasems, steuren en een ruisvoorn uit. We hadden denk ik eerder die grenzen moeten verkennen. Zaterdagnacht deed ik dat voor het eerst met overtuiging en het was gelijk raak…!
Food for thoughts!
Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

7614 vissers hebben ons al beoordeeld

9,5
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Algemeen
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Faciliteiten
9,4
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Ons aanbod
9,3
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Begeleiding
Ik kan gerust zeggen dat ik na zo'n 5 jaar reserveren bij Bas, Mark & Jeroen altijd even beleefd en snel wordt geholpen. Elk jaar komen er leuke wateren bij en al met al is The Carp Specialist een leuk en vertrouwd bedrijf die het iedere visser probeert naar de zin te maken!
9
Rating starRating starRating starRating starRating star half
Dimitri Kesler
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al 60.651 tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

Korda
KWO
NTEC
PK Baitboats
Nash Tackle
Dynamite Baits
Koicenter Tiel
Grain Baits
MTC Baits
Cipro Baits
Dragon Baits