Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 3) - Losse gedachten...

Mmmmmh, de winter... ♔

De winter... eerlijk gezegd geef ik steeds meer de voorkeur aan dit seizoen. Prachtig hoe de wereld er tot stilstand lijkt te komen. Natuurlijk, die lange, koude nachten kunnen er flink inhakken en de eenzaamheid stuurt regelrecht aan op een 'depressie'. Toch wegen deze 'gevoeligheden' niet op tegen zoveel andere bijzonderheden... Het feit dat de winter hèt seizoen is waar de wereld in ėėn nacht totáál kan veranderen. Waar je serieuze avonturen in je boot kunt beleven omdat je tijdens die lange nachten maar weinig ziet en die vis toch moet ‘halen’. Waar je nog echt alleen kan zijn omdat de meesten van ons (wijs) achter de kachel schuilen. Waar die ‘fluiter’ nog een pure verrassing is na drie dagen doodse stilte... en die gevangen vis een wonder dat je 'overkomt'! Het is hardcore, maar wel met een subtiel ritme! Mooi voor diegene die het ziet, voelt en weet te waarderen..
Alleen die mist... ik weet het niet. Het komt vaak 's-avonds als een soort sluipmoordenaar vanuit het landschap! 'Spookie' is het. Ik vind het woord 'unheimlich' wel passen; 'ik voel mij er niet in 'thuis'. Het heeft iets onheilspellends. Zeker wanneer je 's-nachts midden op het water je realiseert dat je hoofdlamp alleen maar een melkwitte blokkade werpt en je vergeten bent je fietslampje op je bivvy aan te doen...! Ook het woord 'beklemmend' past wel bij die momenten... of 'spoorloos'...? ;-) Anderen gebruiken liever het woord 'mysterieus'. Dat suggereert iets spannends; enerverends. Want zo kan je er natuurlijk ook naar kijken. Misschien zelfs een beetje 'verliefd' worden op deze 'nevelen-mantel'. Misschien komt dit nog met de jaren...

Bloot naar Utrecht...

Nu we het toch over de winter hebben... ik heb er tot mijn 42e jaar met een motor doorheen gereden. Het was tot dat jaar mijn enige vervoersmiddel. Koud en lastig, maar niet onmogelijk! Het eten en kleinmateriaal ging in de koffers, stretcher en slaapzak met spanners achterop, foedraal met tent over mijn nek en een grote reistas op de tank. Mijn viskleding fungeerde prima als motorpak. Ik haalde de 100 km/uur met gemak. Wel het stuur goed vasthouden, anders sla je achterover. Met de geboorte van mijn dochter kwam ook mijn autorijbewijs (zij kon er niet meer bij ;-)) en omdat mijn visspullen met die kleine leken mee te groeien moest het een grote auto worden. Inmiddels zit ik er met airco 'gepampert' bij!
De rede van dit verhaal is een soort 'visioen' dat ik heb overgehouden aan mijn 'motortijd'. Vaak nog gebruik ik het als afleiding tijdens wintersessies. Het helpt... dat schrikbeeld om in de winter in je blootje op de motor van Den Haag naar Utrecht te moeten rijden... Het besef dus dat het altijd nog erger kan! En dat het met die nieuwe tent en 'winterskin', thermo-ondergoed, 5 seizoenen slaapzak, overwrap, stretcher met foambed, fleece kussen, muts, nekwarmer, over- en ondersokken, gaspit, waxinelichtjes, kruik bij het voeteneind... eigenlijk wel meevalt.
Temeer je weet dat het altijd weer ochtend wordt en je zal opstaan in een wereld waar alles vers van de pers lijkt en knispert. En ook al zit er ruim een centimeter ijs aangekoekt in je waterbak, de lucht zit weer vol nieuwe zuurstof... snuif het op en geniet ervan!!! :-)

Gieren van Vallee... ✝

Vol goede moed vertrok ik woensdagnacht, 27 februari 2014 naar Frankrijk. Toen ik vroeg in de ochtend aankwam bij het water deed ik wat ik altijd doe; 'kijken en snuiven'. Het was behoorlijk koud en de natte flarden mist waren nog maar net opgetrokken. Het water lag er niet echt idyllisch bij. De omgeving zag er 'knokig' uit. Achter mij bruine bandensporen in een gehavend, nat grasveld; voor mij kale takken die scherp afstaken tegen een grauw wolkendek en rondom die voortdurende, druilerige 'regensaus' om het beeld af te maken... De rillingen liepen over mijn rug terwijl ik mijn shaggie draaide. Plotseling zag ik ze zitten in de verte: drie aalscholvers. Het beeld deed mij opeens terugdenken aan een spannend boek dat ik ooit als jong kereltje gelezen heb. Het ging over de heldhaftige strijd van een groep dappere ridders die in 1244 de Pyreneeënburcht Montségur tegen de schurken (Koning en Paus) verdedigen. Ik zou niet meer zo precies weten hoe het verhaal ging, maar de titel van het boek spreekt nog steeds tot mijn verbeelding; Gieren boven de Montségur!
Aalscholvers... Ze worden ook weleens 'Waterraven' genoemd... 'Waterraaf'; wat een héérlijk woord! Bij de beroeps zijn ze vanwege hun uitmuntende visserskwaliteiten niet echt geliefd, maar ík mag ze graag zien. Zeker zo in de winter. Ze horen er helemaal bij! Maken het beeld compleet. Iets in hun verschijningsvorm verbeeldt de 'naakte waarheid' van moeder natuur; de rauwe werkelijkheid van eten of gegeten worden ontdaan van 'kleinburgerlijke gevoelens'... het is gewoon niet anders, 'It's in there nature'! Net als bij die gieren boven de Montségur!

Nog één keer 12... ♥

Maar echt lang kon ik er niet bij stilstaan, want Meneer Georget was precies op tijd. Hij kwam mij breed glimlachend tegemoet lopen. Hij vertelde dat hij nog even tijd nodig had om een paar 'snoekvissers' op weg te helpen, maar dat ik wel alvast naar stek 12 kon gaan. Hij zou mij daar later dan weer treffen. Ik liet mij dit geen twee keer zeggen en reed met mijn auto naar de plaats van bestemming. Ik wist namelijk dat het aan het einde van de ochtend flink zou gaan regenen en het leek mij handig om de bivvy vóór die tijd alvast te hebben staan... Je kan maar beter droog zitten nietwaar?!
Rond het vroege middaguur stond alles overeind... dat wil zeggen, alles wat niet direct met het vissen zelf te maken heeft. Inmiddels was de voorspelling uitgekomen en kwam het met bakken uit de hemel. Een beetje meewarig tuurde ik over het spetterende wateroppervlak en realiseerde mij opeens dat het hier mijn laatste wintersessie zou worden. Volgende maand ga ik namelijk een week naar Livardière en daarna is de zomer alweer in aantocht! Ik heb goeie herinneringen aan deze winter hier. Al moet ik wel toegeven dat het extreem zachte karakter ervan een beetje hielp; bij ons stonden de appelbomen in januari al verbaasd met bloesem in de kruin ;-). Ik zal het weer een tijdlang zonder de winter moeten doen. Aan de andere kant, er is niks mis met een paar droge, zonnige dagen en gemakkelijke kleding aan het waterkant...! ;-)
Maar goed, eerst nog één keer stek 12...

Smoking Birds... ✌

Met een watertemperatuur van ongeveer 6 á 7 graden (!) was het vissen zelf eigenlijk best goed te doen. Natuurlijk moest er gezocht worden, de vissen lagen ook nu 'verscholen', maar er was meer animo onder water dan ik had verwacht. Er zat een lekker 'ritme' in zal ik maar zeggen. Alles in drieën: in 3 dagen had ik 3 lossers, 3 brasems, 3 steuren en 3 karpers. Toeval...?!
Alle drie de karpers waren echte 'schubbejakken'; rauwdouwers! Prachtig glanzend zo in hun 'wintervel'. Niks beschadigd, kerngezond en oersterk! Sterker dan zo'n steur van 1,5 meter lengte. Misschien niet zo explosief, maar met meer uithoudingsvermogen! Stoere jongens waren het. De grootste iets boven 17 kilo. Er zwemmen uiteraard grotere exemplaren op het water. Misschien moet ik het nog een 3e keer proberen op 12... voor de 'beren'; driemaal is scheepsrecht nietwaar...?! ;-).
Voor de zelfdraaiers onder ons: ik viste met een nieuwe creatie 'knikkers' met de naam 'Smoking Bird'. Zorgvuldig samengesteld op basis van een koolhydraat rijk, licht verteerbaar, vaal witte mix met grondstoffen voor een open structuur (o.a. tarwezemelen, grof maismeel, gecrushte eierschalen). Daaraan toegevoegd een fikse dosis zaden met gemalen Hennep als hoofdmoot (25%/kg.)! Dit alles lekker op smaak gebracht met een tikkie GLM (stop ik eigenlijk overal in ;-)), handje Chilli vlokken, wat Dextrose, pietsie Scopex, beetje Sweetner, druppie Amino, snufje Betaïne... Daarna maar kort koken, want de bal moet kunnen wasemen zo in de winter! Ze deden het meer dan prima... :-)

Actie! ✔

'The waiting game' is een intrigerend soort wedstrijd met jezelf als tegenstander en maar één regel: hoe meer geduld, des te beter de prestatie! Want ongeduld vertroebelt je kijk op de realiteit waardoor je mogelijk te snel beslissingen neemt. Ter voorbereiding op zo’n ‘wedstrijd’ kun je jezelf het beste op de juiste manier leren 'vervelen'. Leren ontspannen met een homeopathisch verdunde hoeveelheid ‘alertheid’. De homeopathie geeft een intens, onderhuids effect, dat zich bewijst wanneer je 'pieper' afgaat. Je schrikt je de tering en ondergaat per direct een transformatie van 'zitzak' naar 'roadrunner'... wolf uit schaapskleren...! ;-).
Het leuke aan 'the game' is dat het ruimte laat voor andere 'activiteiten'... Het lezen van een goed boek, rigs knopen, ouwehoeren, eten, drinken, roken... of in mijn geval het maken van foto's en filmpjes. Mede daardoor én door de filmpjes van Kevin Ellis over Rainbow Lake (zeker het bekijken waard / www.vimeo.com), ben ik recentelijk de trotse bezitter van een zogenaamde 'brilcamera'. De CAMSPORTS COACH 1080. Briljant ding! Het geeft je de mogelijkheid om op een hele directe wijze datgene waar 'the game' toe leidt in beeld te brengen; bijvoorbeeld het drillen van je vis in de boot. 'What you see is what you get!' Het geeft je de mogelijkheid iets met andere te delen van wat doorgaans niet zo op de voorgrond staat; namelijk de actie in plaats van het resultaat. Leuk om nog eens te bekijken, opnieuw te beleven...
Je krijgt ook thuis iets meer respons dan alleen die ene zinsnede: Zo-hé... da's een grote vis! ;-)

Rorschach... ✼

De Rorschachtest of Rorschach-inktvlekkenmethode (RIM) is een psychologische test die gebaseerd is op de menselijke neiging interpretaties en gevoelens te projecteren op (in dit geval) inktvlekken. Speciaal opgeleide psychologen proberen op basis van deze interpretaties diepere persoonlijke karaktertrekken en impulsen van de testpersonen te begrijpen.
Op zaterdagmiddag, mijn laatste dag, heb ik het opeens zwaar. De chronische overbelasting van mijn dagelijks werk, het vroege vertrek woensdagnacht, de reis en werkzaamheden aan het water, de twee onderbroken nachten... ze doen hun werk. Ik zit dan ook in mij stoel tegen de slaap te vechten. Opeens realiseer ik mij dat dit nu juist de momenten zijn waarop er niet 'gevochten' hoeft te worden. Dat ik gewoon lekker kan doen wat ik zelf wil... relaxen dus! Alles ligt er heerlijk bij en die Delkim's maken mij toch wel wakker. Langzaam zak ik wat onderuit en glij weg in een diepe slaap.
Een scherpe piep uit de sounderbox doet mij mijn ogen weer openen. Ik lig volledig onderuit gezakt met mijn hoofd opzij. Ik ontwaak echt uit een 'coma' en heb de behoefte om zo te blijven liggen. Vanuit mijn ooghoeken speur ik mijn hengels af, maar zie geen beweging. Zo zijdelings ziet de wereld er heel anders uit!? Geestig... Dan valt mijn oog op de rand van het eiland waar ik tegenaan lig en denk opeens: hé... vis!!!
Ben benieuwd wat die psychologen hiervan zouden zeggen... :-)

Food for thoughts ... ✌

Net voor mijn maandelijkse sessie was ik nog snel even een avondje naar de waterkant. Een maat van mij was er neergestreken en ik had zin in een bak dampende koffie met koek. We hadden het over vissen natuurlijk en gaandeweg kwam het gesprek op gang. Opeens was daar die ene volzin: Dat duikend pluimvee op m'n stek is mijn enige 'visuele bewijs' dat er nog voedsel ligt... én omdat het er al een tijdje ligt ben ik bang dat er geen vissen azen!
Hij zei het een beetje somber, maar de opmerking intrigeerde mij en zette aan het denken: We (her)kennen allemaal de directe tekens van 'leven' in het water. Denk aan lijnzwemmers, bellensporen, rollende vissen... Oók weten we kansrijke stekken te duiden aan de hand van behoeften als veiligheid, comfort, voedsel. Maar hoe signaleren we dat wat zich niet toont of sporen nalaat? Misschien wel door te doen wat mijn maat deed; 'deduceren'... het 'lezen' van de índirecte tekens en logisch redeneren vanuit dat wat je zeker weet of aannemelijk vindt. Sherlock Holmes was er een kanjer in! Samenscholende vogels in de winter worden zo 'markers' van warm(er) water; zaden en vruchten van bomen en struiken een basis voor 'vertrouwd' karpervoer; een drietal 'waterraven' hét teken (gezien hun 'watersense') dat daar wel vis moet zwemmen; zwervende zwanen onopgemerkt de gidsen van trekroutes...? Alles heeft wel ergens een rede... zelfs een reiger zo hoog op een tak... de vraag is welke?!
… Food for thoughts!
Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

vissers hebben ons al beoordeeld

Algemeen
Faciliteiten
Ons aanbod
Begeleiding
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

Nash Tackle
Cipro Baits
Dynamite Baits
MTC Baits
Grain Baits
PK Baitboats
Dragon Baits
Koicenter Tiel
Korda
KWO
NTEC