Nr. 1 expert in karpervisvakanties

Spinsels van een amateur (deel 6) - 'Gewoon een paar heerlijke dagen'

Find'em, keep'em, catch'em ... ☾

Dit was de opdracht die ik mijzelf had meegegeven toen ik om 04.00 uur geestdriftig in de auto stapte om richting het Franse landschap te rijden. Bij het instappen al voelde de jacht geopend, terwijl ik nog maar net mijn lieve vrouw en dochtertje vaarwel had gekust... ;-). Héérlijk! Ik sprak bij het wegrijden de opdracht als een Mantra voor mij uit. Tegelijkertijd rommelend aan mijn radio om het praten verder over te laten aan Theo Maassen; mijn trouwe, vaste reisgezel op IPod formaat! Omdat ik de vluchtheuvels in mijn straat iets te hard nam, gutste de koffie over mijn joggingbroek... maar ja, wat gaf het, ik was eindelijk onderweg! ;-)
De reis verliep voorspoedig. Gewoon 1x tanken ergens in België en verder lekker door jakkeren. Alleen wel uitkijken voor flitsers, want zo'n gele Volvo valt op heb ik gemerkt! ;-) Het is voor nu een vast recept voor mijn maandelijkse sessies. De route en mijn bestemming zijn bekent, dus deze rij en bereik ik vrijwel moeiteloos. Eenmaal aangekomen werd ik zoals altijd behulpzaam door meneer Georget naar mijn stek geloodst. Hij gaf mij er de vijf en verdween vervolgens weer met zijn tractor het groen in. Hij zou zaterdag nog even komen praten, maar ik denk dat hij het iets te druk had dit keer... ;-)
En daar stond ik dan... in me eentje, aan het begin van die donderdag, aan een nieuw deel van mijn geliefde water, met een nieuw avontuur voor de boeg... Wat nu...?! Maar bij de eerste vis die avond voelde ik het al: dit zou best wel eens een mooie sessie kunnen worden!!!

Sweet Hemp of mine ... ♫♪♭

En dat werd het ook! Ik zou op deze nieuwe stek in 3 dagen zo'n 21 runs krijgen, 1 vis missen, 2 brasems vangen, 2 karpers lossen en 16 landen tot 19 kg+. Ik zou 3x op de kant staan met 2 vissen tegelijk, waarvan 2x middels een dubbelrun. Ik denk dat de sterren mij goed gezind waren. Ook de maan stond vol met positieve energie aan het nachtelijk firmament... Ik zou overigens óók in diezelfde 3 dagen 1 van mijn hengels breken, 1 lijn aan gort varen en 2x een nat pak halen, maar daarover zo meer... ;-). Eerst nog even het volgende:
Ergens medio 2013 ben ik gaan experimenteren met het draaien van eigen boilies. Mijn aanpak is erop gericht om 'maatpakken' per sessie te creëren op basis van een vast stappenplan. Ik heb daarbij de verschillende variabelen per stap uitgewerkt in een zogenaamde 'Mindmap'. In volgorde doorloop ik steeds hetzelfde traject: 1) Ik omschrijf de identiteit van de boilie vanuit de context waarin mijn sessie plaatsvindt. 2) Stel hiervoor een basismix samen. 3) Voeg ingrediënten om het karakter van de boilie te bepalen. 4) Verfijn de smaak of geur. 5) Bepaal door de wijze van bereiding de fysieke werking. 6) Geef zo nodig iets extra’s aan de waterkant.
Door de verschillende aspecten van waaruit we een boilie opbouwen als het ware uit elkaar te trekken, wordt zichtbaar waarom welke ingrediënten of bereidingswijze zijn toegepast. Hierdoor hebben mijn boilies een directe relatie met aannames omtrent de context waarbinnen de sessie plaatsvindt. Ervaringen tijdens het vissen hebben vervolgens weer effect op de nieuwe serie die ik draai, hetgeen resulteert in een interessante leercurve... met voorlopig een goed resultaat! ;-)

Territoriumdrift ... ⚡

Aan de andere kant. In het begin van datzelfde jaar 2013 had ik er ook 11 in 3 dagen met de Krill & Octopus van Dreambaits... Dergelijke goeie 'productieballen' doen het ook! Zeker met wat extra Kril Hydrolisaat erover. En ik heb dezelfde ervaringen gehad met de (originele) Garlic Robin Red van Proline, de (eerste) serie Mixed Fruit van Leon Hoogendijk (met heerlijke kiwi-geur!) of de (classic) Monster Crab van Nash. Maar goed ik weet nu wel beter waar ik mee bezig ben en de leercurve is zeker nog niet ten einde... ;-)
Nu doet mijn verhaal vermoeden dat alles van een leien dakje liep, maar dat was niet bepaald het geval. Zo begon de sessie die donderdag met een klassiek misverstand. Ik had ze al zien zwemmen hoor... de familie! Twee trotse ouders met 6 kleine keutels. De omgeving geheel relaxed afstruinend, op zoek naar voedsel. Het ondiepe tussen de lelies was echter net ff te aantrekkelijk. Met de volle zon zo in het voorjaar wist ik zeker dat daar de vis moest foerageren, dus legde ik er ook mijn boilies neer. Midden feitelijk in het territorium van de 'Soprano's'. En zij waren niet echt geneigd dit te accepteren. Ja, als voedselbron!!! 5 stekken werden een voor een in alle rust afgewerkt en toen ik het waagde om ze ‘zachthandig’ met mijn bootje en schepnet iets verderop te bonjouren, kwam pappa gevaarlijk blazend op mij af geklapwiekt... nog een geluk dat mijn motor werkte op dat moment!!! :-o
De zwanen behielden het ondiepe... ik moest andere wegen gaan bewandelen!

Middagrust ... ☯

Daar zat ik dan... een beetje beteuterd voor mij uit te staren. En in die eerste middag gebeurde er eigenlijk helemaal niets. Andere middagen overigens ook niet bleek later. Wel het moment om lekker in te kakken, riggies te knopen en verloren slaap in te halen. Tussendoor ook nog even het waadpak aangetrokken om aangrenzend, ondiep water te bezoeken. Vissen waren er al aan het paaien. De eerste handelingen schoorvoetend. Ik wilde mijn hengeltje pakken, maar liet ze uiteindelijk maar. Toch storend; ben je net lekker aan het vrijen, komt er zo'n gozer langs met de vraag of je zin hebt in wat lekkers...?! ;-)
Dit soort middagen zijn de momenten dat je tot rust komt. Even weer bij jezelf raakt in plaats van eindeloos vervlochten met die interactieve wereld om je heen. Het zijn de momenten dat mijn gedachtekast het meest productief is. Nieuwe ideeën opborrelen uit dat ondefinieerbaar lange termijn geheugen waarin impulsen van buitenaf omgevormd worden tot eigen creaties. Even geen overvol korte termijn geheugen; die emmer die maar voortdurend overstroomt. Ik type mijn hersenspinsels in mijn telefoon of IPad, anders raak ik ze kwijt. Een mens kan veel, maar niet alles onthouden... ;-)
Ik zie hoe mijn lijn langsstromend vuil en plantaardig 'groesel' oppakt en zo langzaam een berg bouwt. Zo nu en dan gaat mijn pieper er door af, maar ook dit laat ik zo en (dag)droom wat voor de vuist weg over hoe de wereld eruit zou zien als ik een Libel was...

Het hoekie om ... ☋

Na twee uur slapen wordt ik met een stijve nek gewekt door een springende karper... Waar zittie...? Daaro! Shit, achter het Lelieveld onder de boom op de hoek van het schiereiland. Georget had er in die enkele minuten prietpraat al op gewezen, maar hoe kom ik daar...? Over de lelies heen vissen wil ik. Dat is zeker niet veilig voor de vis en de zwanen mogen mijn lijn niet oppakken, want dan ben ik alsnog de Sjaak! Opeens komen de talloze Rainbow beelden in mij op. Ervaren mannen die schier moeiteloos vissen vangen met behulp van gespannen lijnen over stokken, haken, steunen, klemmen, enzovoort. Ik begrijp al heel lang het belang van experimenteren, maar wanneer zet je het in de praktijk... juist nu dus, gewoon doen!
Goed voorbereid als altijd (;-)) pak ik een lange houten stok die ik vooraf geprepareerd heb en spring in mijn boot. Zonder lang na te denken prik ik hem op de kop van het Lelieveld ruim een meter de grond in; 'zo, die kan wat hebben!' Gewapend met een zwaar drop-off lood plaats ik mijn aas voorzichtig enkele meters van de boom op een plaat... diep genoeg uiteraard, want ook hier komt de familie, en vaar via de stok weer terug naar mijn bivvy. Vlak achter de stok plaats ik een toplood zodat ik zeker weet dat mijn lijn over de bodem loopt. Ik zet twee extra gewichten op mijn swinger en draai mijn slib vast. Diezelfde avond en ochtend land ik er drie vissen... 1 van hen weegt net iets meer dan 19 kg. Ik voel mij even de koning! Dit zijn de momenten dat het jammer is dat je in je eentje bent. Het zijn ervaringen om te delen... en je hebt iets minder stress tijdens zo'n dubbelrun die ochtend midden op het water...! ;-)

Op de tijdschakelaar... ⌛

Inmiddels heb ik naast de boom nog twee andere spots gevonden op eigen territorium. Beide leveren geregeld vis. Wel moet ik bijzonder scherp boven op mijn hengels zitten, want de jungle onder water wordt snel gevonden door onze gevinde vrienden. Tot twee keer toe moet ik hiervoor het water in. 1x doe ik het handig, 1x niet... beide geven overigens hetzelfde doorweekte resultaat en vis op de kant! Maar goed, de vis heel even in de retainer sling, omkleden en geen centje pijn.
Opeens is het dan zover en lijkt alles te kloppen... je hebt alles op een rijtje. De natuur volgt een voor jou overzichtelijk patroon. Je hebt de leeswijzer weten te bemachtigen! Wat een heerlijk gevoel is dat zeg. De ene na de ander melde zich. Net als de vliegtuigen op een vliegveld... of die Libellen op het puntje van mijn hengel. Onopgemerkt is de modus waarin ik verkeer verandert van een doelgerichte opgave (find'em, keep'em, catch'em) naar een veel meer adaptieve houding. Mooi zo'n reeks van krachttermen, maar in feite zijn het loze containerbegrippen en staan ze mijlenver verwijdert van het specifieke karakter van de praktijk ter plekke op dat moment. Niks vinden... (ze lieten zich gewoon zien), niks vasthouden... (ze kwamen op eigen initiatief af en aan), alleen dat vangen klopte. Overdag gebeurde er helemaal niets en s'avonds begon gewoon het feest weer van begin af aan. Alsof er een tijdschakelaar aanstond en ik voelde precies wanneer hij aan en uitging. Ik lag die drie dagen (toevallig?) in lijn met het dagelijks, natuurlijk ritueel van Domaine de la Vallee.

Food for thoughts... ✌

Maar waarom kwam dit nu eigenlijk. Net een maand geleden had ik nog een week zitten blanken?! Natuurlijk is geen sessie hetzelfde, maar de resultaten liggen nu wel erg ver uit elkaar. Iets in de basis gaat dan toch niet goed. In mijn 'spinsel' van 23 april jl. had ik het over een triatlon bestaande uit drie trajecten met elk een eigen discipline en als doel om van uitzicht, via overzicht, naar inzicht te komen. Op Livardière lukte het mij niet dit traject te doorlopen. Ik denk nu door een gebrek aan 'adaptief vermogen'. Deze drie dagen was dat anders;
Vlak voor mijn stek lag een hotspot, maar bij het plaatsen van mijn haakaas kwam ik muurvast te zitten... teveel takken! Terwijl ik los probeerde te komen zag ik in mijn ooghoeken de familie zwaan duiken boven een van mijn andere spots. Mijn receiver gaf 2 korte tonen en ik kreeg het opeens Spaans benauwd. Ik zag het hele zwikkie al te water gaan achter pappa zwaan aan! Ik begon als een wezenloze mijn hengel los te wrikken, met een breuk als rampzalig resultaat... beetje humor wel (als in 'een traan in een lach'...). Eenmaal toch van god los ging ik vol gas naar de kant om de dag te redden, sloopte onderweg een van mijn andere uitstaande lijnen en stond uiteindelijk op de kant beteuterd te kijken naar de klerezooi die ik had aangericht. Pappa zwaan kon er wel om lachen... Op Livardiere was ik waarschijnlijk mokkend met 2 hengels gaan vissen, nu stond ik nog geen 3 uur later een 18 kg. vis uit het water te loodsen met een 'klus-Scope' van 1,70 m1... begrijp je wat ik bedoel...?! Je vastbijten in een target is ok, maar 'go with the flow' ook. 'Tight lines' is goed, maar 'hang loose' soms misschien nog beter... :-)
Food for thoughts...
Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws van The Carp Specialist in uw mailbox!

Meld uzelf aan voor onze nieuwsbrief

Onze brochure

Vraag onze brochure aan en deze belandt bij u thuis op de deurmat.

Bas

Wilt u meer informatie?

Wilt u meer informatie over dit betaalwater? Neem dan gerust contact met ons op

NL+31 344 66 48 06
BE+32 280 87 432

Whatsapp+31 6 556 88 912

Daarom boekt u bij The Carp Specialist

vissers hebben ons al beoordeeld

Algemeen
Faciliteiten
Ons aanbod
Begeleiding
Uw professionele karperreisbureau
Ruime keuze aan betaalwateren
Al tevreden vissers geholpen
De grootste community karpervissers

Deze karpermerken gingen u al voor!

Koicenter Tiel
KWO
PK Baitboats
Grain Baits
Korda
Nash Tackle
MTC Baits
Dragon Baits
Cipro Baits
Dynamite Baits
NTEC